Sene 1977, Istanbul’da sıcak bir Ağustos günü, mekan Zeynep Kamil
Hastanesi, bilmem ne numaralı oda. İşte burada inanılmaz kıllı,
eciş bücüş bir yaratık olarak ben, ilk defa gün ışığını görmüş ve
beklenilmeyen bir sakinlikle masanın üzerinde duran güneş gözlüğünü
takıp, başıma gelecekleri beklemeye başlamışım . Bendeki karizmayı
gören doktor popoma tokat atmaya bile cesaret edememiş, hemşireden
iki çay istemiştir, o biçim yani. Neyse bütün sülale gibi ikisi de
Elmalı/Antalya’lı olan anne ve babamın beni de yanlarında
götürmeleri sonucu yaklaşık bir sene kadar sonra Izmir Hatay’a
taşınmışım. Burada aile otobüsümüze benden iki yaş ufak kız
kardeşim atladıktan sonra Karşıyaka’ya taşınmışız. (İşte bu andan
itibaren dünyanın kaç bucak olduğunu öğrenmeye başladığım için, mış
muş’larla cümleler kurmaktan vazgeçiyorum) Mustafa Reşit Paşa
Ilkokulu’nda Kızılay kolu olarak başladığım kariyerimi sınıf
başkanlığına kadar taşıdıktan sonra, babamın tayini sebebiyle
Ankara’ya taşınıp Evliya Çelebi’liğe devam ettim. Bu şehirde
Bahçelievler’de yaşamakla beraber, Cumhuriyet Lisesi maceram oldu.
Yine tayin sebebiyle (illallah) Frankfurt’a taşınacağımızı öğrenen
ben, hemen Almanca öğrenmeye başladım. Frankfurt’ta dört sene kadar
kaldıktan sonra , babamın bitmek bilmez tayinlerinden biri daha
nedeniyle Düsseldorf yakınlarındaki Korschenbroich denilen ne idüğü
belirsiz yere taşındık. Burada Gymnasium’u bitirdikten sonra, büyük
şehir özlemiyle Frankfurt Goethe Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde
akademik hayatıma ilk adımı attım, bu benim için önemli ama
insanlık için pek önemli olmayan bir adımdı ama neyse, konuyu
dağitmayalım. Ailemin taşınma huyunun bana bulaşması ve genlerimde
taşıdığım göçebe ruhuyla Frankfurt Üniversitesi’nden Trier
Üniversitesi’ne yatay geçiş yapan ben, burada da sıkılarak Köln
Üniversitesi’ne geçtim ve burada mezun oldum. Bu kadar tasinma bana
az geldigi icin tekrar Izmir’e göcüp besin kaynaklarının geniş
olduğu bu sulak bölgede şu an için mutlu bir hayat
sürdürmekteyim.
Futbol ve wowturkey dışında en sevdiğim hobim fotoğraf çekmek. Bu
işe ilgim babam tarafından aşılandı, zaten ilk ciddi kameram da
babamın eski kamerası Pentax KM oldu. Bu kamera dışında dijital
çekimler için Panasonic DMC-FZ20 ve Pentax K10D kullanıyorum (son
zamanda genellikle), bir de daha çok süs görevini üstlenen Zeiss
Ikon Contessa LK bulunmakta.
Ek: Maalesef sifremi ele geciren biri tarafindan sitedeki sayisi
100’ün üzerinde fotografim silindigi icin portfolyomu yeniden
yaratmak zorundayim. Fotograflari bir yerden gözüm isiriyor
diyenlerin bilgisine ;) Ayrıca Evliya Çelebi’liğe devam şu an
İstanbul’da yaşıyorum :)
:) Basarılı anlatımlarla eglenceli bir profil.. Merakla daha onceden kacırdıgım basarılı fotograflarını takip edecegim..
Tebrik ederim.. Sevgi ve saygılarımla,