*fotoğraf niye sanat değildir? çünkü hakikatın parçasını yakalayan
birşeydir. hakikat olduğu için fotoğraf mevcuttur.
*biz tarihçiyiz, aslında tarih yazıyoruz. görsel
tarihyazıyoruz.devir görsellik devridir. yazı edebiyat
devribitmiştir.
********************************************************************
Ara Güler’in ’Eski İstanbul Anıları’ adlı kitabından :
Sonsöz
"Çağ değişti, yaşam değişti... Değişecekti, değişmeliydi de
veöyleoldu.
Elbette ki benim kuşağım ve benden önceki kuşaklar
birdahaerguvanlarla sarılı bir bahçe kapısının önünden
geçemeyecekler, yağmur yağınca kayganlaşan arnavutkaldırımlı bir
Boğaziçisokağındaninemeyecekler, eski İstanbul sokaklarında sık
sıkrastlanan birtekir kedi kuşkulu parlak gözleriyle duvarın
üstündensiziizlemeyecek, "miyav!" diyerek önünüzden kaçıp
gitmeyecektirartık.Bu sokaklarda artık renk renk, cins cins park
etmişotomobiller, banka ilanları, park levhaları, trafik
işaretleri, duvarlarayapıştırılmış ilanlar... yüzyılımızın
sevimsizboyalarıylakapatılmış olumsuz bir dünya.
Çağ değişti, yaşam değişti... Değişecekti, değişmeliydi de
veöyleoldu.
Artık ne zaman İstanbul’da fotoğraf çekmeye çıksam,
böylesokaklardan geçiyorum. Oysa benim için fotoğraf çekmek,
içimdehissettiğim dünyayı çekmektir. Belki de yeniden
fotoğrfçekebilmekiçin estetiksizliğin estetiğini keşfetmem gerekli.
Onunda adıİstanbul olmaz, başka birşey olur. Bugünkü yeni kuşak,
eskiyihiçbilmediği ve tahmin de edemediği için, İstanbul’u budur,
böyledir, böyleydi sanıyor. Eski bir fotoğrafa bakınca da
şaşıpkalıyor, "Buda neresi?" diyor, çünkü çoğu yer artık
eskisinebenzemiyor, ya dahiç yok. Kandilli’de güneşi perde perde
batıranYahya Kemal’i, "Urumelihisar"nda oturup da gözleri
kapalıİstanbul’u dinleyenOrhan Veli’yi bu değişen İstanbul’la
birlikteunutmak gerekherhalde.
İstanbullu olmak biryaşam tarzıdır, çünkü İstanbul
üçgerçekimparatorluğun merkezi ve potasıdır. Dünyanın başka
hiçbirkentinebenzemez. Ne yazık ki, gelecek kuşaklar bu yaşam
tarzınıhiçbirzaman tadamayacaklar. Zaten yaşayışları ve eğitimleri
bunagöredeğil.
Bu kitaptaki fotoğraflar, yaşadığım günlerin
bendebıraktığıkaybolmuş ya da bitmiş bir dünyadan çizgilerdir.
Konuİstanbulolduğu için, sergilemiş olduğum fotoğraflara ek
olarakburada belgeniteliğindeki röportaj fotoğraflarına da yer
verdim.Bitmiş vebitmekte olan bir yaşamın gerçeklerini bu
kitaptatoplamayaçalıştım.
İnanıyorum ki fotoğraf, yaşantının bir anını yakalayıp
onugelecekzamanlara ulaştarın bir sihirdir."
İdil hanım tebrik ediyorumm sizi. Güzel bir çalışma yüreğinize
sağlık. Ben uzun zamandır yoktum ve bu esnada duruşla geri döndüm
bende:)) Paylaşım dolu günlerde buluşmak dileğiyle sevgilerimle.