FotoKritik

Anaokulu kitaplarında "yukarıdaki resimde gördüklerini anlat" diye sorular var. Öğrenmeye böyle başlıyoruz. Ama görüyoruz ki bu durum hiç bitmiyor sonuna kadar da devam edecek. Fotoğraf da işte böyle bir şey. Bazen sayfalara sığmayan bazen kelimelerin yetersiz kaldığı duyguları- düşünceleri tek karede o kadar güzel, o kadar çok anlatır ki. İşte ben daha çok bu bakış açısıyla seyrediyorum. Fotoğrafın izleyende bıraktığı "duygu-düşünce-öğreti" bence çok önemli.
Birde tarihe tanıklık edenler. Eski sb fotoğraflar. Bu fotoğraflara bakarken "fotoğrafın" değerini daha çok fark ediyorum.
Rahmetli dedem bir dönem Şile'de fotoğrafçılık yapmış (1935-1945). İnsanlar onu tercih ederlermiş. Güzel çekermiş. Umarım genlerimde vardır...