Eğitimine bu kentte başladı (bu kenti -düşlerindeki ve gravürlerdeki Harputu- kültürünü, müziğini, insanlarını, yemeklerini, bağlarını bahçelerini, üzümlerini şaraplarını çok seviyor), Ankara’da (bitmez tükenmez arayışlarının -"araf’ın" arkasında neyin olduğunu ve "aynada" neyi göreceğini az çok bilsede- sessiz şehri Ankira’yı, Engürü’yü ve de çağdaş Ankara’yı da çok seviyor) devam etti.
İlk çocukluk günlerinden sonrası, yeniyetmeliği, ilk gençliği Ankara’da geçti. 1996 yılında Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesini bitirdi, ardından bitirdiği Üniversitede Avukat olarak çalışmaya başladı. Ayrılmak istedi... Ayrılamadı !
Tesadüf eseri 2001 yılında hayatına TÖMER girdi (neyse bu TÖMER !). Benliğine işleyen Ankara Üniversitesine aidiyet duygusu orada da peşindeydi. Zaman zaman bu duygu tutkuya dönüştü (çok acemice ! / ruhunda şövalyelik var ya !) . Ne var ki, tutkunun günlük hayatta pek de ışıltısının olmadığını 2004 yılında anladı (hala uslanmış değil aslında ! )...ve o an gerçek dünyayı görmeye başladı...
İnsanın gözü bir kez açılmaya görsün, gerçek trajedinin başlangıcı değil midir o an ?
Kamu sektöründe çalışmasına rağmen Özel Hukukla ilgileniyor. Roma Hukukunu (ayrıca tarihini) severek ve keyifle inceliyor; İş Hukuku, Kara Taşıma Hukuku, Sağlık ve Spor Hukuku, Fikri ve Sınai Mülkiyet Hukukunda gelişmeleri takip ediyor; felsefe, tarih ve edebiyatla içiçe yaşıyor...
Yaşanılanlar, kaybedilenler, çocukluk, gençlik, düşler, öncesi, sonrası, başlangıcı, sonu, Anadolu’nun ortasında bir kent, bir hayat,
birbirinden farklı süreçler…devam edip gidiyor…
...dünyanın güzel olduğunu ve onun dışında hiç / bir kurtuluş olmadığını, ayrıca
tin’in...
ve
yüreğ’in....
hiç / bir anlam ifade etmediğini çoktaaannn
öğrenmiş olmasına karşın;
Osman Bey selamlar harika çalışmalarınız var lakin ben
çalışmalarınıza yorum yapmakta aciz kalaırım düşüncesiyle sadece
seyredip üzerinde düşünmeyi tercih ediyorum paylaşımlarınız için
teşekkürler
merhaba, beğeni ve ilgin için çok teşekkür ederim, çok
naziksin...fotorğaflarım üzerinde düşünmen beni, ayrıca çok mutlu
etti...
düşüncelerini yazarmaktanda çekinme aksine memnun olurum, bende pek
fazla bildiğimden değil, sen bakma :)
sevgilerimle
fırat