Ben bu fotoğraf çılgınlığına nasıl atıldım? Nereden esti?
Benitanıyanlar beni daha çok en büyük silahım İngilizce’mi
kuşanmışbiçimde tercümanlık yaparken ya da elimde saç fırçası
aynakarşısında şarkı söylediğimi görenler beni bir
konservatuaröğrencisi olarak hayal ederdi. E küçükken bir de
"Veteriner olcambennn!!!" diye tutturduğum olmuştu bir dönem...
Fakat sevgilibelgesel kanalı National Geographic, veterinerliğin
sadeceköpeklerin kafalarını kaşıyıp kedileri mıncıklamaktan
ibaretolmadığını, bunun yanısıra gerektiğinde bu hayvancıkların
içinidışına çıkararak ameliyat yapmam gerekeceğini gösterince
osevdamdan da vazgeçtim (kan tutar beni!!)... Sabahtan akşama
kadarbir büroda masamın başında oturmuş, önümde öbek öbek
yığılmışkağıtlara gömülmüş çeviri yaparken zaten mutlu olamazdım.
Oturarakiş yapmak için fazla hiperaktifim... E diyelim ki
konservatuarokudum. Başarıyla mezun oldum, şahane! Ama bir gün
düzensiz uyu, ağzına sigara sür ya da konser öncesi bir akşam
arkadaşlarla dışarıçık, eğlen, bağır-çağır, zıpla-hopla-tepin...
Ertesi gün seskısık!? Mahvoldu mu bütün müzik kariyerin... (evet
burası bittiğiman olurdu muhtemelen ve hayatımın sonuna kadar
kendimi suçlardımbir ses telime mukayet olamadığım için...) Tamam
kesiyorum burda, gerçek dünyaya dönelim.
Küçüklüğümden beri hep babamı örnek aldım. Mesleği mimarlıktı,
fakat en büyük hobisi fotoğrafçılık bana hep daha cazip
geldi(itiraf ediyorum, gecemi gündüzlerime katıp Autocad’de
çizimyapmak işime gelmedi). O zamanlar yaşım gereği o güzelim
Nikon, Mamiya ve Canon’a el sürmem yasaktı (evet abartı görünebilir
amababam Yalçınlar’la sidik yarıştıracak kadar ekipman
meraklısıydı).Sadece babamın küçük modeli olmakla yetindim. Bir
zaman sonrakendime ait ilk kompakt makinemi edindim. Hiçbir olmazsa
olmazteknik detayı bilmeden kendimce gözüme güzel görünen
herşeyinfotoğrafını çektim. Belki çektiklerim çok mükemmel
değillerdi amamerak işte...
Zaman hızla akmaya başladı. İlkokulu Halide Edip Adıvar
İlköğretimOkulu’nda, ortaokulu Lakeside Middle School’da ve liseyi
BüyükKolej’de bitirdim. Ve sonunda hayatımın geri kalanıyla
ilgiliönemli kararımı verme aşamasına geldim. Aslında uzunca bir
süre yolayrımında takılı kaldım (tabelaları yanlış koymuşlar yolumu
bulmamzaman aldı..) 2007 Ağustos’ta hayatımın dönüm noktasına
vardım vesonunda bir karara varabildim (oh nihayet!). Herşeyi bir
kenara, fotoğrafa olan ilgimi başka bir kenara koydum. Sonuçta
rüyalarımı(merak etmeyin, geceleri rüyamda sadece hortlak
görmüyorum), yaşadığım olayları, hayatımı, kişiliğimi, hayallerimi,
renklerimibaşka hangi meslek dalında yansıtabilirim ki? Evet, artık
olmakistediğim yerdeyim...
Fotoğraf bana ne mi ifade ediyor? Fotoğrafçılık aslında
günümüzdeteknolojinin kurbanı olmuş durumda. Eskiden analog
makinlerleçekilen fotoğraflar binbir emekle ve uzmanlık isteyen
birtitizlikle karanlık odalarda banyo edilirken, artık
dijitalmakinelerle "çek ve bilgisayara aktar" işleminden sonra
günümüzmodern -aydınlıkodası- olan photoshop programında
düzenlemeyedöndü. Üzücü haber; artık eskisi gibi mükemmeli
yakalamak içinsarfedilen çabalar sonucu duyulan haz yok,
sevindirici haber; artıkkutu kutu film yakıp "tüh bunu da yaktık"
demek yok. Burdadevreye giren artık yaratıcılık. Farklı düşünmek,
bakmak ve görmekarasındaki farkı hissetmek ve tabi bir de
karelerine kişiliğiniyansıtmak... Eh ben zaten konuşurken arada
tekleyen, kelimeleriyutan biriyim... Fotoğraflarla birşeyleri
anlatmak daha işimegelir... E hadi o zaman ben başlayayayım
anlatmaya :)
merhaba taraa :))
umarım ankaraya rahat dönmüşsündür. güzel bir gündü.
bendeki resimlerini boyut problemi olmayan hangi mail adresine
yollayayım.
selamlar
burak
Walla Burak Bey Abi, iyi yorulmuşum, yol boyunca horul horul
uyudum, pirelerimle haşır neşir oldum :) Bir o kadar da rahat
geldim, teşekkürler =) Gerçekten çok güzel gündü, 10 gündür
İstanbul'daydım, bir denize nazır balık-ekmek yapamamıştım, cuk
diye oturdu valla, artık Galata'da balık-ekmeğimi yedim ya :)
Makinem suya düşse gam yemem :P
Bir orada bir burada, bazen grubun içinde bazen de gruptan ayrı
takılan şahsiyet kılığında olduğum için doğru olabilir =) Bir
dahakine inşallah =)
Sevgiler