Karanlıkta ışığı, ışıkta karanlığı aramak hoşuma gidiyor. Bu
sözcükle konuya girmek sanırım daha iyi oldu. 1830 larda Fransa’ da
keşfedilen fotoğraf tarihe tanıklık etmiştir. Gerçekçiliğin etkisi
ile bir anlamda sözün yerini aldı. Anılarımızı anımsatan bir araç
oldu. Görsel algıyı tamamlayarak tarihte önemli rol oynadı.
Sanatsal tavrın yanında tarihe tanıklık etmekle kalmadı bilimede
tanıklık etti. Fotoğraf; insanda ve yaşamdaki değişimi hatta
bilimdeki değişimi gösteren bir teknik oldu. Benim için en önemli
yanlarından biri yeni dostlukların başlamasında bir araç oldu. ( bu
yazıyı üşenmeyim okuyanlar gibi ) Bazılarımız amatörce gönlünü
tatmin etti, bazılarımızda profesyonelce kesesini doldurdu,
geçimini fotoğraftan sağladı. Fotoğraf canlandırmadır, yaşamın,
geçmişin, duyumların, saptamasıdır. Yaşamı paylaşmak, insanların
neşesini, hüznünü, ruhunu, acısını yaşamak, şiirsi insanlarla
karşılaşmak, öfkeyle barışmak, ışığı bulmanın sevincini yaşamaktır.
Fotoğraf insanca duyuma makinenin katkısıdır. Bende varım’ ın
göstergesidir. Yaratıcılığın aracıdır. Benim için çok önemli olan
bu unsurlar için fotoğraf çekiyorum. "Neden önemli" derseniz ayrı
ve geniş bir konu, bir anlamda düşüncemi anlatmada bir araç, "
düşüncen ne " demeyin, bu da ayrı bir konu, konu ayrışmalarına son
veriyorum, geniş yüzyüze sohpet gerektirir kanısındayım
"netekim". Fotoğrafın bağlantıları; resim, grafik, sinema.
Söyledikleri; Anılar, kendimiz, doğa, sosyal, politik, eğitsel
araç, dekorasyon, moda, reklam, kurs, basın-yayın, kitap, dergi,
bilimsel fotoğraf, dernekleşme, slayt gösteri hazırlama ...
Fotoğraf "ötekileştirilen" insanların deneyimini sunmada bir
araç. Kim bu " ötekileştirilen " insanlar. Toplumda dışlanan,
onurlu, dilenmeden yaşamını idame etmeye çalışan, tipik anadolu
insanı özelliği taşıyan ( duygusal ) kısaca dışlanmış insanlar. Bu
konu usuma gelince bir de şöyle tarif etmek istiyorum. Zenginlerle
aralarına set çekilmiş insanlar. Fakir ama onurlu... Fotoğraf büyük
bir sektör oldu. Vesikalık fotoğraflarda, düğünlerimizde ve ya
mahkemelerde tanıklık etti. kendini anlatmada bir araç durumu yani.
Felsefemizi seçtiğimiz konu ile yorumlama ve aktarmada araç şekli.
Fotoğraf silahtır, hepimiz bu silahı kendi isteklerimiz,
amaçlarımız doğrultusunda kullanıyoruz, beni ilgilendiren ise;
insanların duyumları, felsefeleri, bilgi ve "ötekileştirilen"
yaşamlar. Fototoğraf teknik ve felsefedir, bu teknik ve felsefenin
bende görüntüsü budur . . . ( Not: Tülay ÇELLEK’ in bir köşe
yazınsından yararlanılmıştır )