FotoKritik

Merhaba : )

Gülnur hanım beni affetsin, kendisine haber vermeden fotoğrafını “köşe”ye yorumlamak için aldım.
Detaylı bir araştırma yapmadım.
Sadece son yüklenenler butonunu tıklayıp ilk sayfanın açılmasını bekledim ve dikkatimi çeken ilk fotoğrafı aldım “köşe”ye…

Birinci (ve ne yazık ki habersiz ) misafirimiz Gülnur hanımın -Er Kişi- isimli fotoğrafı oldu. Bundan sonra fotokritikteki e-mail adresime gönderilen ve eleştirilmesi istenen fotoğraflar arasından seçilecek “köşe” misafirleri : )

Köşe’de yapacağım kritiklerin sadece beni bağladığını genel geçer kurallara uymak zorunda olmadığını, tersine düşüncelerin elbette olabileceğini, hatalı sözler sarf edebileceğimi, yaptığım eleştirilerin herhangi bir başka kullanıcının yaptığı eleştiriden ayrı tutulmaması gerektiğini belirtmek isterim.

Gülnur hanımın fotoğrafına dönecek olursak;

Portfolyosunda bulunan diğer portre fotoğraflarında olduğu gibi “Er Kişi” isimli bu fotoğrafta da fotoğrafçı bir yanılgı içerisine düşmüş.
Portre fotoğraf kategorileri içinde en çok meyledilen ancak çekilmesi en zor olandır.
Objektifi doğrulttuğumuz insandan yansıtmak istediğimiz duyguyu almayı beceremiyorsak çektiğimiz fotoğraf ne yazık ki kötü bir vesikalıktan öte geçmez.

Boş bakan gözler objektif karşısında olmaktan huzursuzluğu her halinden belli olan bir model ve kararsız bir kadraj ne izleyene ne de fotoğrafçıya fayda etmez.

Portre fotoğrafı olarak izlediğim kareye konu olan insanın ne yaptığını, ne demek istediğini ve fotoğrafçının bu insanın yüzünü neden kullandığını bilmek en azından hissetmek isterim.

Gülnur hanımın Er Kişi isimli fotoğrafında ne yazık ki bu hissi yakalayamadım.
Model çok boş bakıyor ve belli ki fotoğrafının neden çekildiğini pek anlamamış.
Gülnur hanım “Er Kişi”yi fotoğraflarken hiç değilse gülümsemesini sağlamalı ondan sonra deklanşöre basmalıydı diye düşünüyorum.