Sitede izlemiş olduğum hemen her fotografın almış olduğu yorumlara da mutlaka bakıyorum. Bu sayede forumlarda ya da kitaplarda okuduğum teorik bilgilerin sunulmuş pratik üzerinden nasıl somutlandığını da anlamış oluyorum. Ya da anlama çalışıyorum diyelim.
Kimi zamanda çokca tartışılan konular üzerine fikirler ediniyorum, kendimle tartışmaya açıyorum ya da tartışılan konuya dair başkalarının yaklaşımlarını görmeye-anlamaya çalışıyorum.
Bugün yine fotografları gezerken bi yorumda 'SANATA SINIR KOYAMAZSINIZ, AKSİ HALDE ANLAMSIZLAŞTIRIRSINIZ' gibilerinden bişiler okudum.
Eminim ki bu yorumu yapan arkadaş bunu demek istememiştir ama ister istemez aklıma Guillermo Vargas Habacuc geldi.
Hani şu açtığı sergide bir sokak köpeğini aç-susuz bırakıp bir deri bir kemik kalışını, açlıktan can çekişerek ölüşünü SANATSEVERlerle paylaşan SANATCI.
Bu haberi ilk aldığımda önce nefretle doldum (tıpkı şu an yaşadığım gibi bi histi). Edicek küfür bulamadığım ender anlardan biriydi. Tıpkı şu an ki gibi.
(Hani siteden atıcaklarmış kılmış yünmüş umrumda değil. Yerim sitesini. Edicek küfrü bi bulsam aynen patlatıcam burdan ama yok yani. Bu da benim çaresizliğimin son noktası olsa gerek.)
.............................................................................................................................................................
Yeniden tartışmak istiyorum bu konuyu. Ama bu sefer tek başıma olmazsam sevinirim.
Fazlaca duygusal bi noktadan bakmak istemiyorum ama beceremiyorumda. Hissettiklerimi biraz dizginleyebildiğimde bi kaç şey daha söylemek isterim.
Şimdi müsadenizle.

Foruma katılmak için üye olun...

Şimdi sanatla psikopatlığı ayırmak gerekir.
Ne idüğü belirsiz bir yaratığın, böyle işler yapmış olması ve buna sanat demesi, deli saçmasından başka bişey değildir.

Gelelim konuya, sanatta sınır var mı yok mu? Bence bu soruyu yanıtlamadan evvel, önce sanatın ne olduğuna dair ortak bir paydada buluşmak gerekir. Çünkü kelimelerden biri sanat olunca, devreye görecelilik giriyor :)

Foruma katılmak için üye olun...

Vargas Habacuc sizi bu kadar çıldırttıysa amacina ulaşmiş demekki.
ha yöntemini sorgularım o ayri...

günümüzde "contemporary art" dediğimiz olay aslinda suistimale o kadar açikki. özellikle istanbulda abuk subuk şeyler yapan ve birbirlerinin sırtını kaşıyarak sanat dünyasinda bırakin var olmayi başarmayi, hatiri sayilir yerlere de gelen bir grup insan var.

bunun yegane sebebi her konunun milyonlarca defa, ayri ayri uslup ve bakış açısı ile işlenmiş olmasindan geçiyor. sanatçı uç noktalara giderek kısır kalmışlığının dışına çıkmaya
çalişiyor. böylece yaptiği iş (kendince) reproduksiyon değil özgün oluyor. tabi bunu yaparken uslubu yüzünden yıldırımlari üzerine çekiyor. daha da önemlisi eseri anlaşılır ( yada algılanir) olmanın dışına doğru kayiyor. bu tehlikenin farkında olanlar çok güzel işler çıkartiyor. uçlarda dolaşanlarıda zaten popülist kültür meşhur ediyor...yani iki tarafta varolmayi bişekilde başariyor.

sanat eleştirmenleri zaten tekrardan bayilmış artik...sanat takipçileri aç ve tatminsiz sürekli "daha çoook!!! daha yeniiii!! daha özgüüüün!!!" diye sanatçiyi kışkırtiyor. *popsanat* kanser gibi yayiliyor. sanat kolayca yapiliyor, bir okadarda çabuk
tuketiliyor. emek ve yetenek ile yapilan işleri nadir olmalari nedeniyle heralde "toplu tüketim kültürüne" uygun görülmüyor. millet sirf *Kandy Darhol yapmiş diye yaninda "bok" yazan bir tuvalin üzerindeki kahve rengi lekeye dünyanin parasini verebiliyor.

iste dunyada bunlar oluyor... hemde bütün hızıyla...birisi bu guruhun önüne çıkıpta "durun!!! siz napiyorsunuz?! bu iş böyle olmaz!!! sanat nedir? ne değildir? oturalim tartışalim" dediğinde. kimse orali olmuyor. tüketim toplumu bu arkadaşin yanından
"vınnnn!!" diye geçiyor...

bu konuda konuşmak "içki masasinda memleket kurtarmak" kadar
etkisiz benim için ama dayanamadim yine işte napiim :)

*NOT: isim benzerlikleri raslantıdır, gerçek kişiler ile alakasi
yoktur :P

*edit: gözüm kararmiş 2 kere milyonlarca demişim onu düzelttim :)

Bu mesaj 07.05.2008 22:47 tarihinde değiştirildi.

Foruma katılmak için üye olun...

"Art is made to disturb. Science reasures. There is only one valuable thing in art: the thing you cannot explain."
Georges Braque

Foruma katılmak için üye olun...

Resim olsun, müzik olsun, tiyatro olsun kısaca sanat eseri dediğimiz yapıtlar keyif verir, rahatlatır...
Germeye, sıkıntı vermeye başlarsa ben almayayım ve sanata orada dur diyeyim.

Aslında uzun uzun konuşulacak, tartışılacak bir konu ama forum sakinlerini germeye gerek yok değil mi :)))

Foruma katılmak için üye olun...

Hayvan Hakları Evrensel Beyannamesi

Madde 5

1. Bir insanın desteğine ihtiyaç duyan her hayvan uygun beslenme ve bakımı görme hakkına sahiptir.

2. Hiçbir koşul atında terk edilemez veya adil olmayan bir şekilde öldürülemezler.

3. Her tür soy üretme ve hayvan kullanımında soyun fizyolojisine ve kendi türüne özel davranışlarına saygı gösterilmesi zorunludur.

4. Hayvanları içeren sergiler, gösteriler ve filmler hayvanların onuruna saygı göstermek zorunda olup hiçbir şekilde şiddet içeremezler.

İnsan beyninin oluşturduğu her türlü uç ve akla gelmez fikirler sanat olarak değerlendirilebilir; fakat yazı ile bildirilere girmiş haklara da karşı gelinemez.

Foruma katılmak için üye olun...

Ref. #278399 | Msj.5
"Resim olsun, müzik olsun, tiyatro olsun kısaca sanat eseri dediğimiz yapıtlar keyif verir, rahatlatır..."

Hüseyin Bey öyle bir şey yok, o sadece sizin tercih ettiğiniz sanat.

Sanat ağlatır da, korkutur da, iğrendirir de, sonuçta yapmak istediği şey kişinin iç dünyasında birşeyleri harekete geçirmektir.

Sınırlı sanat olamaz ama aynı zamanda her yapılan sınır aşımı da sanat olamaz..

Foruma katılmak için üye olun...

herkese yeniden merhaba,
konuya konuyu sağlıklı tartışamıyacak kadar duygusal olarak yaklaştığımı sezdiğim için yazıma son vermiştim. sanırım bi kaç şey söylemenin vakti gelmiştir. çok tercih ettiğim bir yöntem değildir yapılan yorumlara soru-cevap şeklinden hareketle tartışmak. tartışanı hep fazlasıyla sınırlandırdığına inanırırım ama bu sefer doğru bir tercih olacak gibi. sorularım da kafam gibi çok karışık. bazen düşünürken boğulduğumu hissediyorum.
Ekim in okumaktan keyif aldığım yorumuyla başlamak istiyorum.
'Vargas Habacuc sizi bu kadar çıldırttıysa amacina ulaşmiş demekki.
ha yöntemini sorgularım o ayri...'
ilk etapta amacına ulaşmış olduğu doğru. bunu reddetmek mümkün değil. ama bu cümlede beni rahatsız eden bi bakış var. Habacuc'un amacıyla, amacına ulaşmakta kullandığı yöntemi birbirinden bağımsız olarak ele almak ( belkide Habacuc özelinden çıkarılabilir daha genel düşünülebilir de) ne kadar sağlıklı şüpheliyim. Aslında 'ha yöntemini sorgularım o ayrı...' yı çok zorlama bi bakış görüyorum. amaçlanan ile kullanılan yöntemin böylesine farklı değerlendirilmesi bana fazla mekanik gelmekte.
*popsanat* ın yükselişi ile ilgili sitemkar duruşu anlıyabiliyorum. bi noktaya kadar onaylıyorumda. ama bu duruma karşı-söylemler geliştirmenin de oldukca *pop* olduğu bir gerçek. dolayısıyla konuyla ilgili her okumam o * pop* olanın dışına çıkamıyor gibi geliyor bana ki, bu berbat bi duygu.
kaldı ki *popsanat* eleştirilerinin pop olması kadar farklı bir kısırlığıda genelde bu eleştirilerin, eleştirilenin nasıl aşılacağı ile ilgili bir kafa açıklığına sahip olmaması diye düşünüyorum. ekim in tabiriyle *popsanat* kendisine tepki olanı şüphesiz yaratıcaktır, yaratmıştır. belki bu konuda bilgisi olan arkadaşlar bize o tepkinin doğuşunu, kullandığı argümanları ve gelişimini, ve elbette çağdaş uygulamalarını paylaşmak ister. ki bu en azından benim açımdan oldukca geliştirici olur sanıyorum.
Hüseyin (CARdanADAM) in bakışına ise saygı duymakla birlikte katılmadığımı dile getirmek istiyorum. Ama son sözlerinden anladığım kadarı ile o da benim gibi konunun çok dallı budaklı olduğunu aslında konuşulacak çok şey olduğunu-olabileceğini düşünüyor. Tam da bu yüzden konuya yapacağı en ufak bir katkının dahi benim gibi yolun çok başında ve sağlam bir bakış edinmeye çalışan arkadaşlar için oldukca değerli olduğunu hatırlatmak istiyorum. Hele de özellikle benim durduğum yerde durmaması, benim açımdan farklı (taban tabana zıt) bir bakışı da tanıma, anlamaya çalışma gibi bir fırsatı da sunmaktaki, sırf bu neden bile yapacapı katkıların değerini arttırmakta.
sevgili murat'ın hayvan hakları evrensel beyannamesi ile konuya yaptığı katkıda konunun sınırlarının belirlenmesi açısından oldukca değerli. fakat beyannamede benim kafamı yeniden karıştıran bazı açmazlarla karşılaştığımı da belirtmeden geçemiyeceğim.
Son olarak inanıyorum ki sevgili Murat (çiçek gibi olanı) yaptığı alıntıyı türkçeye de çevirecektir. Üzülerek belirtmek istiyorum ki ingilizce bilmiyorum. Yaptığınız alıntılar, ya da vereceğiniz linkler türkçe veya fransızca olursa sevinirim. Maalesef başka bir dil konuşamıyorum. ( tabi her dilde küfredebiliyorum. yani hemen hemen her dilde)
tekrara düşme tehlikesine karşın, değinmeye çalıştığım tüm noktalarla ilgili size baygınlık verecek kadar çok yorum yapma hakkımı saklı tutarak, şimdilik hoşçakalın diyorum.

NOT: konu biraz Habacuc özelinden çıkıp daha genel konuların sohbetine dönüşüyor gibi. kendi adıma bunun daha güzel olduğunu düşündüğümü belirtmek isterim.
Nadine

Foruma katılmak için üye olun...