ilginiz ve yorumlarınız için teşekkür ederim. özlediğiniz mutlu yarınlara kavuşmanız dileğiyle....

eleştiriniz için teşekkür ederim. bu fotoğrafı yayınlarken amacım toplumda böyle bir ayrımın olmadığını kimsenin aklında böyle bir çatışmanın olmadığını göstermek. siteminizde haklısınız, temnnilerinize katılıyorum lakin yine de olgunluğumuzdan ve duruşumuzdan ödün vermeyerek mevlana'nın dediği gibi "ne olursan ol yine de gel diyelim" . teşekkürler...

Tabii. O çağrı daimdir. Kimseyi ötekileştirmek gibi bir bakış açısına ve niyetine sahip değiliz şükür. Sözlerimin dikliğinden öyle birşey anlaşılmasını arzu etmem. Gerek medya, gerekse bazı kişilerin söz ve tavırları karşısında dik sözlü ve dik özlü olmak gerekiyor.
Saygılarımla..
Selamlar..

merhaba merve hanım
sözleriniz
sessiz ağlayan
mağdurlar ordusundan olduğunuzu haykırıyor...
sizi anlayan yürekler
ağlamasını bilen yüreklerdir...
ömrü hayatlarında
merhamet gözyaşından binasip olanlar,
inanmak eyleminin bir parçası olan
"örtü" yü nasıl bilsinler ki..
en güzel muhabbetlerimle

Merhaba;
Anlayışınız için teşekkür ederim. Tahmininiz sizi haklı çıkarıyor.
"örtü" sünü izzet-i şerefi sayan birinin hep bu onur kırıcı muameleye tabii tutulması takdir edersiniz ki kişi için çok zor ve içinden çıkılmaz bir durumdur.
Haklısınız gözyaşından binasip olanlar asla onu anlayamayamıyorlar. Çünkü Allah' a kulluğun lezzetini tadmamışlar. O'nun sevgisini kaybetme korkusu yüreklerinde hiç yer bulamamış. "La İlahe İllallah" yaşama biçimleri olamamış, hep dilin üzerinde kalplerine değmeden öylece kalakalmış.
Ve inancının gereğini yapanlar ise kimseden ödünç hak ve merhamet talep ediyor değil, sadece kendi haklarını istiyorlar.
Selamlar

bir arkadaşın fotoğrafına yazmıştım
sizinle paylaşmamı hoşgörün.
.
bir yanda kutudan beklenen umut
bir yanda giysinin çağrıştırdıkları
umudu bekleyen bir kadın...
elinde umuda dönüştürecek bir kutusu
başında umudu tükenmekte olan bir örtü…
bir yaşam öyküsünün görsel resitali
hayat ve uzun soluklu yürüyüş…
hayat bazen umudu tüketmemektir…
aslında hayat bütün zorluklarıyla
büyük serüveni fark etmektir…
şimdi bu fotoğraftakini
okulun dış kapısında istenmeyen sayalım
ve okuyalım olanları…
o vakit zaman birden duruverir
kapılar ardına kadar kapanır,
istenmeyen ilan edilir,
gönlüne ve gözyaşlarına bakılmaksızın
dışlandıkça dışlanırsın...
hayat bazen,
uzun süren zorluklarla imtihan edilmektir...
topyekun bir boykota muhatap olursun.
bir parça bez parçası mı
bu kadar dışlanmışlığa sebep diye düşünürsün.
sesini kimselere duyuramaz
ve yapayalnız kalırsın.
herkes gibi olmak istemekliğin,
kapının öteki tarafındakilere inandırıcı gelmez.
senin
bir insan,
yada bir kardeş,
bir anne olman kimseyi ilgilendirmez...
görünenle hükmetme hafifliğine kapılıp gitmiş olmaları
seni iyice yorar.
hayat bazen,
uzun sürecek hıçkırıklarla karşılar seni...
kapının önünde insanlara bakarsın.
gökyüzünde uçuşan kuşlara özenir,
”keşke doğmasaydım”
diyecek kadar bunalırsın...
sıradan bir insan muamelesi görmek istemen
karşılık bulmaz.
hazır şablonlarla yer tayin ederler.
kapının ardındakilerine göre sen;
düşüncesizdirsin (!)
kendi başına yetmeyen biridirsin (!)
ne kadar olumsuz şablonlar varsa
hep onunla anılırsın...
hayat gittikçe kumpasını daraltır...
dünyanın olanca renkliliğine rağmen,
kapının ardında duranlar,
kendi dünyalarında,
kendi istedikleri renk ve giyimlere müsaade ederler...
hayat bazen,
renklerin ve tercihlerin yasaklarıyla imtihan edilmektir…
kimse kabul etmese de
sende sıradan bir insandırsın…
bütün olan bitenler seni çok ama çok yorar.
üzülürsün,
ağlarsın,
gözyaşlarından çağlayanlar oluşur…
hayat bazen,
gerçeği görmeyenleri affetmeyi gerektirir…
bunca uğraştan sonra
kapalı kapıların önünde
başını ellerinin arasına alır hıçkırıklara boğulursun…
açta gel,
atta gel derler…
hüznün bir kat daha artar…
insanın ne için var edildiği düşüncesinden yola çıkarak,
bir büyük serüveni kuşanmış olman.
şüphesi olmayan güne dair yüreğinde
“en sevgiliye” dair tercihlerin,
seküler dünyada karşılık bulmasa da,
kapının ardındakiler için de hüzünlenirsin…
hayat bazen,
zorda olsa sabırla imtihan edilmektir…
esasında hayat;
bir büyük serüvenin farkına varmak demektir…

Allah a şükür imtihanın bilincindeyiz.
Şiirinizi beğendiğimi ifade etmeliyim. Elinize, yüreğinize sağlık. Ancak "herkes gibi olmak istemekliğimden" ziyade Allah a kul biri olma istekmekliğim var.
Sanırım söylenmesi gereken Ahmet Günbay Yıldız'ın dediği gibi.
"Dayan yüreğim çatlama sakın
Karanlıklar koyulaşıyor, sabah yakın"
Tesellimiz; Allah ın nurunu tamamlayacağı, istemeyenler olsa da.
Saygılarımla

merhaba
"herkes gibi olmak istemekliğimden"
herkes gibi yaşamı ebgelsiz yaşamak anlamında
en güzel muhabbetlerimle

Merhaba
Tamamdır o zaman. Ben farklı anlam yüklemiştim.
Bu arada portfolyonuzu inceleme fırsatı buldum. Güzel çalışmalarınız var. İnşallah çalışmalarınızı takip edeceğim.
Selamlar

ilgi ve eleştiriniz için teşekkür ederim. bu fotoyu yayınlama sebebim hem fotoğraf olarak anı yansıtmak hem de toplumda bu konuda farklı bir fikrin dahi olmadığını herşeyin gayet normal olduğunu, toplumda böyle bir gündemin hiç olmadığını göstermek istedim. teşekkürler....

eleştiriniz için teşekkür ederim. iyi çalışmalar......

yayınlayıp yayılamama hususunu düşündüm ama hem fotoğraf olarak an'ı yansıtmak hem de toplumda bu konuda farklı bir fikrin dahi olmadığını herşeyin gayet normal olduğunu göstermenin hoşgörü ve saygıya katkı sağlayacağını düşündüm.
eleştiriniz için teşekkür ederim....

ilgi ve eleştiriniz için teşekkür ederim. bu fotoyu yayınlama sebebim hem fotoğraf olarak anı yansıtmak hem de toplumda bu konuda farklı bir fikrin dahi olmadığını herşeyin gayet normal olduğunu, toplumda böyle bir gündemin hiç olmadığını göstermek istedim. teşekkürler....