Ne güzeldi eski iskemleleri değil mi?...

Zaman zaman aynı havayı soluduğumu düşündüğüm birinden böyle yorumları duymak güzel.

Teşekkürler...

Merhaba Şahin bey,

Ayvalık, ama özellikle de Cunda, tanıklığınıza sürprizler katacak heyecanlar barındırır. Benim oralara aşina gözlerim çoğu zaman kaçırıyor bunları. İlk defa gören birileri için ise sonsuz bir hazine.

Beğenmenize çok sevindim. Teşekkürler..

Selamlar, sevgiler..

Buralar beni yetiştiren topraklar...ve şimdi farkına varıyorum ki, vizörden bakmazdan önce bende ertelemişim buranın insanını...

Bu toprakların bir hikayesi vardır...tüm geçmişlerini bir gemiyle taşınan tahta bir bavula sığdırıp, biinmeze, ötekine doğru yapılan bir yolculuğu barındıran hikayeler...fotoğrafların bile anlatmada kiyafetsiz kalacağı hüzünler...

Benimkisi, kıyısından köşesinden anlama çabası işte...

İlginiz için çok teşekkürler...selamlar, sevgiler...

Sayın İzci merhaba,

Aslında belki de üstesinden gelinmesi pek de kolay olmayan bir şeyler istiyoruz FK üyelerinden, yapıcı eleştiri derken. Fotoğraftan akan verileri kelimelere dönüştürmek ve bunu bir imgenin yorumu olarak paylaşmak kolay olmasa gerek. Eleştirilerimde bunu azıcık başarabiliyorsam ne mutlu bana. Bazen bir fotoğraf eleştirisi için kitaplar karıştırıyor, internette geziniyor ve 2-3 saat harcayabiliyorum. Fotoğrafı ciddiye alıyorum biraz. Yoksa usta, sanatçı gibi tanımlamalar çok uzak bana..

Umarım teveccühünüzü boşa çıkarmam. Bu aralar fazlaca vakit ayıramıyorum fotoğraf okumaya.

İlginiz ve desteğiniz için çok teşekkürler....

Merhaba Sayın Düzgören,

Öncelikle bir fotoğraf sahibinin duymaktan onur duyacağı sözleri sarfettiğiniz için çok teşekkür etmek isterim. Sanırım birçoğunu da henüz haketmedim :)

Fotoğraflarımı bir "eser" olarak kabul edebilmeyi ne çok isterdim halbuki. Şimdilik sadece "denemeler" olarak tanımlandırsak daha doğru bir iş yapmış oluruz gibime geliyor. Fotoğrafın içini dolduran değerli ustaları taklit etmeye çalışan samimi denemeler...bu anlamda kendinizi en rahat hissetmeniz gereken mekanlardır benim fotoğraflarımın altı...

HDR tekniği ile ilgili fazlaca bir deneyimim yok. Ancak bildiğim kadarıyla daha statik ortamlarda uygulanması gerekiyor. Çünkü en küçük bir harekette üstüste binmesi gereken farklı pozlanan karelerde kayma oluşuyor. Bu nedenle sokakta avlanan "an" fotoğraflarında pek yarayışlı değil. Ancak tabii ki ters ışık koşullarında benim beceremediğim çok farklı teknikler uygulanabilir.

İlginiz ve desteğiniz için içten teşekkürler yeniden...

Merhaba Kemal,

Fotoğraf okuma yetini, benim fotoğrafım altında hem de çok açık, hem de çok öğretici biçimde kullandığın için öncelikle çok teşekkür ediyorum. Keşke "günün eleştirileri" bölümü yeniden aktif olsa da bu tür değerli örnekler daha fazla kullanıcının farkındalığına hizmet etse.

Aslına bakarsan belgesel fotoğrafı çok önemli bir anlatı aracı olarak kullanan fotoğrafçıların hepsinin de dilinin farklı olduğunu görebilirsin. Bu konuda farklı görüşler de çarpışıyorlar kendi meşreplerince. Kimisi deklanşöre bastıktan sonraki herhangi bir müdahaleyi kabul etmezken, kimisi de belgesel fotoğrafı kurgu ile harmanlıyor. Hangisi doğru sorusuna verilebilecek analitik bir cevabım yok aslına bakarsan. Fotoğrafta veya genel olarak insan zihnine yönelen herhangi bir faaliyette kesin doğrulara yer olmadığını düşünüyorum. Erdal Kınacı ise son dönemin biraz da popüler bir figürü bence. Fotoğrafları çok güçlü ama biraz konjonktürel bir yaklaşımı olduğunu hissediyorum. Ya da bu konuda fazla konuşmayayım en iyisi :)

Aslına bakarsan fotoğrafın belgesel özelliği kendi doğasında varolan bir şey; her fotoğraf sonuç itibarıyla belgedir. Ama bugünkü tanımlar içinde belgesel fotoğrafın yerini görmek için başka temeller ve düşünce biçimleri gerekiyor. Özcan Yurdalan, en güçlü yalanlar fotoğraf aracılığıyla söylenen yalanlardır der. Fotoğraf bu yanıyla fotoğrafçının tanıklığıdır, ama daha çok fotoğrafçının tanıklığının kanıtıdır diye de devam eder. Böyle bakarsak, özellikle belgesel fotoğrafın tarafsız veya objektif olmadığını görmemiz gerekecektir. Fotoğrafın gösterdiği doğru, fotoğrafçının hayat görüşüyle, estetik birikimiyle, politik duruşuyla birlikte kavradığı gerçekliktir, yani gerçekliğin bir yüzüdür. Böyle olunca da, fotoğraf, fotoğrafçının tanımlamak istediği gerçekliğin kanıtıdır demek yanlış olmaz.

Fotoğrafın farklı uygulama biçimleri var, yani mizansenler yaratarak, sahneler kurarak fotoğraf çekmek de mümkündür. Ama sözü edilen belgesel fotoğraf ya da fotoröportaj ise sahne kurulmaz, olaya müdahale edilmez. Varolan her neyse o, en küçük bir noktasına bile dokunmadan fotoğraflanmaya çalışılır. Bunu yaparken, gerçeğin sadece görünen yüzünü değil, biraz da arkasındaki görünmeyen yönlerinde neler olup bittiğini fotoğraflayabilmelidir fotoğrafçı. Bunun koşulu ise fotoğrafçının zihinsel ve duygusal olarak konuya dahil olabilmesinden geçer. Burada da bir problem çıkabilir tabii, konunun çok içinde olduğu zaman görmesi gerekenleri de görmeyebilir. Bu yüzden fotoğrafçı, konuya yakın olmalı, ama aynı zamanda dışına da çıkıp, makro planda olup bitene bakabilmeyi de becerebilmelidir; bu şekilde oradaki nesnel gerçeği kendi algısı çerçevesinde fotoğrafa yansıtabilir. Hatta bu nedenle denilir ki, belgesel fotoğrafçılar hep kısık diyafram kullanırlar ve olayın ötesinde, berisinde ne varsa gösterirler.

Tabii bu bir görüş. Buna karşı argümanları geliştirmek de her zaman mümkün. Keşke yazdıklarımızın küçücük bir kısmını gerçekleştirebilsek :)

Selamlar,

:)

Böyle düşünmenize sevindim. Çok teşekkürler...

Seni okudukça, acaba Alp başka bir fotoğrafçıdan mı bahsediyor dedim :)) Çok naziksin, teşekkürler ilgin için..

Bu arada kısa molamda kahveden ziyade şarap ile doldurdum zamanı :))

Selamlar, sevgiler..

Haklısınız...özellikle sert ışıklarda hem içeriden hem de dışarıdan detay almakta epey zorlanılıyor. Dijital sensörlerin en büyük handikapı işte...keşke kış aylarında memlekete gitme fırsatı yakalasam dediğim çok olmuştur :)

Taşkahve aslında biraz da klasik bir figürdür fotoğraf anlamında. Rahmetli Fethi Sabunsoy'dan, en amatör fotoğraf meraklılarına dek ziyaretçisi epey fazla olmuştur. Ama benim çocukluğum geçti o duvarların arasında...ve oradan bir kare paylaşmadan da edemedim işte...

Teşekkürler ilginize..