Şeytana Mersiye

Köpeğimin adı Şeytandı,

dı’lık adıyla ilgili değil,

Adına bir şey olmadı.

Adına benzemezdi de.

Şeytanlar zalim olur.

Zalimler yalancı kurnaz,

Ama zalimler akıllı olmaz

Köpeğim akıllıydı.



Biraz da ben öldürdüm köpeğimi

Bakmasını bilemedim.

Bakmasını bilemezsen

Ağaç bile dikme

Elinde kuruyan ağaç

Dert olur adama

Yüzmek suda öğrenilir, diyeceksin.

Doğru.

Boğulursan

Bir sen boğulursun ama.

Kaç sabahtır uyanıyorum

dinliyorum ortalığı

kapımı tırmalayan yok

Ağlamak geliyor içimden

Ağlayamadığım için utanıyorum



İnsan gibiydi.

Hayvanların çoğu insan gibidir

Hem de iyi insan gibi

Kalın boynu kıldan inceydi dostluğun buyruğunda.

Hürriyeti dişleriyle bacaklarındaydı.

Nezaketi tüylü uzun kuyruğunda.

Göresimiz gelirdi birbirimizi.

En büyük işlerden konuşurdu:

Açlıktan tokluktan sevdalardan.

Ama bilmedi sıla hasretini.

Benim başımda o iş

Şairi cennete koymuşlar

“Ah, memleketim!”...demiş.



N.H.R.