ilginiz için teşekkürler aynur hanım, selamlar.

tam da o dönüş anı bu Osman Bey. gün doğumundan önce aswan'dan kalkan minibüs beni oraya götürdüğünde, daha önceleri çok fotoğrafını görmüş olduğum ve methiyelerle yüksek beklentiler içine girmiş olduğum tapınağın beni yeterince tatmin edemeyeceğini düşünmeye başlamıştım; ama gördüğüm manzara beklentilerimin çok çok üzerinde idi.

bilmem siz de denediniz mi, ama nasır golünün kıyısından başlayıp ve kendinizi firavun yerine koyup tapınağa doğru yapılan ve en iç odada sona eren bir yürüyüş fazlasıyla heyecan verici oluyor. onca turisti ve bugüne ait unsuru görmezden gelip bir dakikalığına 3300 yıl öncesine gitmek muhteşem.

bu konuda gezi notlarımdan bir bölümü size sunacağım.

ilgilendiğiniz ve fotoğrafımla ilgili düşüncenizi paylaştığınız için teşekkürler.

Notlarını memnuniyetle okuyacagımdan emin olabilirsin. kendimi fr. yerine koydum dediğin yerde ben duvara dokunup bir an o döneme ışınlandığımı hayal etmiştim. belki çocukça ama beni içimdeki o çocuk yaşatıyor. selamlar ( not. Mısır anı ve ftg.nı blog yapsan insanlar okuyup izlese)

-mısır müzesinde Ramses mumyası ile ilgili yazdıklarıma atıf var pek çok yerinde. son kısım bahsettiğim firavun yürüyüşü ile ilgili. bu arada blog fikri benim de aklımda ama henüz vakit bulamadım, sanırım bir ay sonra bahsettiğiniz gibi bir web sitesi hazırlayabilirim.

Minibüs Abu Simbel'e geldiğinde, biletlerimizi alıp büyük Nasser gölüne doğru yürüyorum. Köşeyi dönerken, hani Yüzüklerin efendisi'nin Argonath'ı gibi görkemli bir yapı ile karşılaşacak olmanın heyecanı saıyor. Kadim vakarın, kuvvetin, zarafetin, sonsuzluk arayışı ve gücü teyit ettirme çabasını n ürünü olan; dünyanın en mühim ve en çok ilgi çeken mekanlarından birine yaklaşıyor olmanın heyecanı...

Abu Simbel köşeden göründüğünde, Nil üzerinde seyretmekte olan güneyli kabilelerin onu gördüklerinde ne hissetmiş oalbileceklerini anlıyorum. Ramses, kendi kudret ve zaafının ürünü olan bu yapıyı inşa ettirirken Nubi'lere göz dağı verme aöacını da güdüyordu şüphesiz.

bu görkem karşısında ezilmemek ve Mısır müzesi'nde ufak tefek mumyasını gördüğümde sonsuzluk ve haşmet arayışına burun kıvırdığım Ramses'in dönemine bir anlığına dönmek istememek mümkün değil.

öyle ki benzer bir arayışın neticesi olarak pek çok seyyah, tapınağın çeşitli bölgelerine isimlerini kazımış. çoğu 200 yıllık olan bu yazıları gülünç kılacak kadar köklü ve muhteşem bir yapı burası.

Piramitleri yapanlardan her şey beklenir, evet. ancak eski Mısır, Ramses döneminde bir parça kendinden geçmiş olmalı. Firavun, en büyüğü ve ihtişamlısı olan Abu simbel dışında sayısız mabed, heykel ve sfenkslerle donatmış ülkesini. Yalancı Kadeş zaferinin temsil edildiği duvar çizimlerinde kimi zaman en büyük tanrılar, Ramses'e tapınır olmuşlar.

.
.
.

abu simbel'in altın sarısı, kiremit rengi, turkuaz ve koyu lacivert süslemelerini, resimlerini orijinal halleri ve renkleri ile, sabah ışığında seyretmek kadar dehşet verici ne olabilirdi ki? devasa bir kaya kütlesinin içine düzgün ve özenle oyulmuş bir eski zaman tapınağı...

.
.
(iç odalar) sanıyorum ileri gelen rahip, alim ve büyücülerin hem ibadet ve hem araştırma için kullandıkları bir mekan burası. mistik bir müzik, az biraz tütsü ve sabah ışığının uğrayamadığı yerlerde küçük kandiller, mumlar eşliğinde bilinmeyen gizemli bir dilde; seçilmiş güçlü kelimeleri yineleyerek büyü yapmaya çalışan ihtiyar keşişler düşlemek heyecan verici. bu müthiş duvarlar arasında yankılanan esrarlı bir dua.

2.5 saatimiz olmasının da yardımıyla Abu Simbel'in duvar çizimlerini detaylı olarak izleme şansım oluyor. burası, eski mısır'da tanrılığın kolaycı tarihçilerin fazla derin düşünmek istememesinin neticesinde özünde yer alan sembolizmden soyutlanarak algılandığı yönündeki düşüncemi sarsıyor gibi. bu tapınakta kendisini gerçekten tanrı olarak gören bir firavun var kuşkusuz, ve Hathor'un, Maat'ın, Toth ve horus'un manası, sembolik olmaktan öte, gerçekten ibadet edilen tanrılar olmaya başlıyor.

En iç bölüm, Firravun'dan gayrısının uğrayamayacağı ibadet odası. burası, bir bakıma artık 4 büyük tanrı olan Ra-Horakhty, Amon, Osiris ve Ramses'in muhabbet-okey odası. yılın iki günü, gün doğumunda Ra'nın ışığı yahut Horus'un bakışı tam da bu odaya kadar uzanıyor. ve yer altı tanrısı Osiris hariç bu üç tanrı, o muhteşem Osirid heykelleri yalayarak gelen bu solar ışıkla hayat buluyorlar yeniden.

Ölümden korkuyordu Ramses.
__________________________________

Onda olan, küçüklük ve önemsizlik hissi idi, dünya bu denli büyükken ve ataları bunca büyük eser bırakmışken kendi çağına; Ramses o pek de devasa olmayan bedeni ile kendisini kısıtlı hissediyordu. Tanrısal olmayan yanının farkındaydı Firavun, ve Hititler karşısında iş zora girdiğinde bütün benliği ile titrerken son anda savağı geri çevirebilmesini büyük bir zafer olarak kabul etti. maiyetinin söylemleriyle büyüklüğüne iyiden iyiye ikna olmaya başladı ve yaptırdığı onca tapınakta tanrılarına dönüp; "böylesi büyük bir zaferle isminizi yücelttim, ve işte bu esirlerle hediyelerdir getirdikleim. aranızda yer açın", diyordu.

Ramses'in bunca telaşesinin ve Nefertari'nin sıcaklığında kısmen sükun bulan buhranının ardından Kadeş Savaşı'nda kazandığı başarının Teb'e dönene kadar katlanarak taçlandırılması, ona bu büyüklük hissini ilham eden sır olsa gerek.

ancak bu haşmet düşüncesi,küçüklük ve sonluluk korkusundan doğmuş olduğundan, hiçbir hükümdarın yaptırmadığı kadar çok ve büyük heykeller diktiriyor Ramses... Sonsuzsun...
____________________________________

Nil'in rüzgarını saçlarında hissederek o köşeyi dönüp karşında Abu Simbel'in ihtişamını gördüğünde kim bilir neler düşündün ? ve filikandan indiğinde seni karşılayan onlarca insan önünde secdeye kapanıp üzerine çiçekler serperken... belki tapınak girişinin düz ve itinalı yolunda yürürken kendini artık kadim firavunlar kadar büyük ve tanrısal görüyordun. o devasa heykeller önünde gittikçe büyürken ve Ra-horakhty gözlerinin içine taktir ile bakarken... ayaklarının altında nubi ve Hitit askerlerinin ezildiklerini hissetmedin mi yürürken ?

kapıdan girdiğinde içerinin teskin edici müziği ve ışığı eşliğinde Kadeş Savaşı tasvirlerine bakarken tanrısal olmayan bir gülümseme belirmedi mi yüzünde ? Osirid heykellerin ölümsüzlüğü haykırırken bir tarfın fani olduğunu fısıldayıp durmadı mı? ve o süslemelerin, heykel ve çizimlerin büyüklüğü, renklerin ihtişamı sana bir parça yalancı gelmedi mi?

Rahiplerinle girdiğin iç salonlarda tanrılara hediyelerini sunduktan hemen sonra, en büyük Tanrılar'la başbaşa kaldığında içinden gelerek, "Ben de sizden biriyim" diyebildin mi?

kudretin ve zaafınla her bir insanın içinde yaşayıp duracaksın Ramses, sonsuzsun...

onur abi elimde o kadar çok fotoğraf birikti ki. biraz ara vereyim de fotoğraflarım en azından yeterli miktarda eleştiri alabilsin diyorum -çünkü genelde sayfada fark edilmiyor fotoğraflarım, sadece takip edenler göz atıp yorum yapıyor, onları da sık fotoğraf yükleyerek yoruyorum bir bakıma.

ama işte çok fazla fotoğraf olunca elimde, üç günde bir mecburen yüklüyorum.
abu s,mbel tapınağı ile ilgili daha çok fotoğraf var elimde, ama ben bunu diğerlerine oranla daha yaratıcı buldum. tapınağın internette ve çeşitli broşürlerde çok sayıda fotoğrafını gördüm ama bu bakış açısına rastşayamadım. benim burada yapmaya çalıştığım bütün kompozsiyona kayanın rengini yedirmek, tapınağın tam anlamıyla dağ ile iç içe olduğunu gösterebilmekti. bir de güneyden gelen nubi kabilelerin vaktinde nil'de köşeyi döndüklerinde bu görkemli tapınak ile karşılaşma ve dehşete kapılma anlarındaki bakış açılarıyla fotoğraflamak isteyişimin de rolü var bu fotoğrafta.

sonuçta sabah ışığı ile sanırım heykeli de belirgin kıalbildim, ve genel renk tonu ile abu simbel'i hakkıyla anlatabildim. gerçi insan hakikaten istediğini yapıp yapamadığını tek başına anlayamıyor :)

ilgini sürdürdüğün için teşekkürler.

selamlar.

bu denli beğenmenize sevindim. ilgilendiğiniz için teşekkürler.