ben gelecek zaman çekimiyle konuşuyorum
oysa rivayette oluyor her şey
yedi katlı ziggurattan yıldızlara bakıyor kil tabletlerde bir bilge
kentin yedi kapısından yedi yöne çıkarılıyor yedi haberci gölge
–kent yıkıldı! kent yıkıldı! yarı yoldan geriye dönüldü!
–tarih bir avuç kül yığını!

ömrüm arşivde kalmış tozlu bir bildirge


3. Devinme

Balina kemiklerinden yapılan oyma resimler

(Geçme)
o zaman mühre kazıyorum yüzümü hiçbir şey bitmiş değil
ve hiçbir şey de yeniden başlamıyor deniz yarı dalgalı
deniz yarı dalgalı ve batıp çıkan bir keman
ne ses var
ne de yay
yerin yedi kat dibinde
alnını siliyor madenci


(Ara)

bir ses
sonra bir ses daha
sessizlik/kreşendo/kararma


–damarı nerden bulursanız
kazmayı ordan vurursunuz.
Mecit ÜNAL

Dip not:
“Mini Meyhane”nin duvarında Türkiye’nin en iyi şairlerinden, bu sıfat hep kendisinden esirgendiği için pek kimsenin de bilmediği Sefa Fersal’ın fotoğrafı eksik. Kendisi yıllar önce bir zaman da burayı mekân tutmuştu…

Merhaba sevgili Mecit;

O mekânı mart ayında tesadüfen buldum. O, duvardaki fotoğraflar "tayy-i mekân" yapmış hissi veriyor insana.("Tayy-i zaman da...Böyle bir kelime var mı bilmiyorum; şimdi uydurdum) Zaman orda durmuş gibi. O fotoğraflar asıldıktan sonra tek bir çivi bile çakılmamış olduğunu düşünüyor insan. İnsanın Necdet Tosun' un tombul yanağından bir "makas" alası, Yılmaz Güney' in siyah lastik ayakkabılarındaki çamurları silesi, Bilal İnci' nin kulağını çekesi, kulağına kirazdan küpe yapası geliyor. Haa, bir de insan yaşamın aslında sanıldığı kadar uzun olmadığının farkına varıyor orda. İnsanın kendi kendisine ders verdiği bir derslik!

Senin sözünü ettiğin, yani uğradığın zamanlar istanbul' dan ayrılmadan önceydi sanırım. Şimdilerde gördüğün gibi çay, kahve de içebileceğin "cafe" denen karışıklığımıza, karmaşıklığımıza "şıp" diye oturan, "pop" kültüre hitâbeden bir mekâna dönüşüvermiş. O mekânda insan Münir Nurettin' den "Ne doğan güne hükmüm geçer" i, Nesrin Sipahi' den "Kanatları gümüş bir kuş" u dinlemek istiyor ama mağlubuz! (Senin lambalı, uzun dalgayı dinlediğin radyon çalışıyor mu hâlâ?)

Bu şiirini okumamıştım. Gönlüne bereket paylaştığın için sevgili dostum.Ben de Kenz-ül Ümran' ı karıştırdım biraz:

Tayy-i mekân etsen de gitsen, görsen,göstersen

Yeni ufuk deyip de heyecânla yüzünü çevirdiğin yan

Sırtını döndüğün an nasıl ihanet edecek sana, bilsen

Pişman olsan da nâfile; utancın tüllenecek âyan beyan

tek karşılayanın olacak eski/yeni ufka dönünce; gölgen



arz sığar yağmur damlasına, yağmur damlası sığar mı arza

sen gölgene sığarsın da, acep gölgen sığar mı sana

ruhunun med cezirleri tükenince,sükûna erince ruhun

elinde kalana bakacaksın; aynı çizgiler ama daha derin!



Çok teşekkürler bu özel, güzel ve anlamlı yorumun için.



Sevgiyle

hayranlıkla tekrar tekrar okudum.

Zamanın ne kadar hızlı geçtiğini ve geçerken de bizim yaşamadığımız zaman dilimlerini vurgulamak ve hatırlatmak istedim. Çok teşekkürler içten yorumunuz için. Beğendiğinize sevindim.

Sevgiyle.

Daha sert kontrastı denedim Serdal. Belki de teknik daha güzel oldu, ama ne bileyim bu ayarı daha çok sevdim galiba ben. (Acemi inatçılığı :)

Teşekkürler yorumun için. Beğendiğine çok sevindim.

Sevgiyle.

Anaaaaa!
Nası yani Özgür?
Diğer fotolarım on para etmez mi demek istedin şimdi sen bana, hı?
Kavgada söylenmez bu laf yahu.
Neyse...Hiç olmazsa bunu beğenmişsin bari; teşekkürler arkadaşım:) Beğendiğine çok sevindim.

Sevgiyle.

**...**

Estağfurullah olur mu hiç öyle şey. Konumuz bu fotoğraf ya o bağlamda "bu çok güzel olmuş"... :)

***;)***

:)
Biliyorum yahu, sataşasım geldi netekim...

;)

Mekan neresi sorusunun cevabı hala yok ama :( Saklanacak bir mekan gerçi ama... Paylaşım iyidir :)))

Yok be Serdal saklanacak ne var; Balıkpazarı' nda bi cafe. "Adı ne" dersen onu bilmiyorum işte. Tabelası falan olmayan ufak bi yer. Ancak bakınca fotoğraflardan hemen tanınır.

.....:)))))
Guzel trif....Elleriyle koymus gibi bulurlar netekim...:)))))

H.sonu Serdal'la kafedeyiz biz galiba :))) Bekleriz :P

Dedik sana heralde dimi; "adını sormayı unutma" diye...Benim en salak yanımın adres bulma ve tarif etme olduğunu biliyosun :)

Haftasonu acmayacagiz Ozgurcum...:))))..Moskoadan dondum ve orayi ben actim...:))))))))))))))

Ahmet elimizde ne varsa yükleyelim anacım, bu ikili bizi mahveder:))) Ben "Türkiş Nadejya" dan başlayım...

.....:)))))))))))))))))))))))))))
Olur...:))))

:))))


ciddi misin?

???

Benim yüzüm tutar mı bilmiyorum, daha serginize gelemedim Özgür :)) Ahmet sen İstanbul'a yerleştiysen görüşelim bir ara, hemşeri muhabbeti de yaparız :P

Geldim ama daha yerlesik hayata gecemedim...:)))
Bu aralar saga sola cok gitmem gerekiyor ama enkisa zamanda tabiki gorusecegiz...:))))
Ozgurcum oyle bir mekan acmayi cok isterdim...:))))

Bana sorduysan, ben ciddiyim Özgür.
Ahmet' e sorduysan kendi cevaplasın. "Ciddiyet", biliyorsun biraz göreceli bir kavram. Coğrafyaya, iklime, kültüre hatta bireye ve hatta bireyin bile anlık duygusal haline bağlı olarak değişebiliyor. Antrpologların yaptıkları kazılarda M.Ö. yaşayan insanların bile bu konuyu tartıştıkları ispatlanmıştır. Haa, kazı dedim de, Bartın'da yapılan arkeolojik kazılarda dinazor ayak izine rastlanmış arkadaşlar, haberiniz var mı?

Ay yazasım geldi ya, ben gidip bi roman yazıp geleyim...

Çok teşekkürler içten yorumunuz için. Beğendiğinize çok sevindim.

Sevgiyle.

"Dalgakıran

yıkanıp arınmış sabah
taşların üstünde kurumuş öğle
su terazisi
çırpı ipi
ve gölge
sonra senin
gizli bir kuşku gibi
hep boynunda taşıyıp da
yastığımın altına bıraktığın o kolye
kirpiklerini tırmalayan kaygının
kör gölgesiyle birlikte -bir taş artık
nasıl kosam
oynar durur
ipine geldiğinde

o halde yer değiştir
ordan kalk böyle otur
bu bir sükûnet kazandırabilir
sırtını dayadığın denize
bana ne kazandırabilir
hiçbir şey edinmedim
küflü bir yalnızlıktan başka
ruhum,
kimsesiz
ve bir tanrı gibi tek
biraz geç kalma
az erken gelme

domates fiyatlarını bildiriyorlar
yırtılmış, kanıyor gömleğimin yakası
lastikçinin önünde yıkılıp kalmış bir tekne
mezarlığın kapısında gümüşten bir rüzgârgülü oluyor
bir şey vardı, diyorum,
bir şey vardı,
önemliydi,
zakkumların orda unuttum
dokuz boğumlu akrep
günlerdir
tam kalbimin üstünde
yol bitti,
sonrası yok, sevgilim
anladım ki,
hiçbir yere varamıyormuş insan
bana bugünlerde
ölüm kadar yakınsın."

Mecit Ünal

________________

Bir Mecit Ünal şiiriyle teşekkür etmek istedim sana sevgili Neslihan. Fotoğrafın yorumundaki şiiri de en sevdiklerimden...

Çok teşekkürler içten yorumun için. Beğendiğine çok sevindim.

Sevgiyle.

"Yinelenme

yalnız bir ağaç gibi geçirmiş ömrünü, kadın yaşlı
bütün gün oturuyor pencerenin önünde sokağa bakıyor, sokak
bir şeyi susar gibi, belleksiz –bırakılmış –yıkıntı
bu bir anlam kazandırıyor kadına
sonra sırasıyla
her şey bir anlam kazanıyor
sokak –sokak lambası –bekçi,
yüreği ürperiyor kadının
kirli bir tırnak gibi
sürtünce duvara gölgesi

ya da çöpleri karıştırıyor
diyelim ki bir kedi
kedinin bir anlamı oluyor

aynı anda gece yarısını belirtiyor çalar saat
her şey artık tek bir şeyi belirtiyor gece yasağı
geceyasağıgeceyasağıgeceyasağıgece
alışkın –kalkıyor kadın
hırkasını alıyor askılıktan, hırkası
sokağa çıkıyor, sokak
bir uçtan öbür uca uğultu
enflasyon –yasa gücünde kararname –sıkıyönetim
–vur emri
görünmeden geçiyor aralarından
her zamanki eylemini yapmaya
koynundan çıkardığı kaput beziyle
bir kalıp sabunu bırakmaya
uğultunun ayakları dibine


sabahları erken kalkıyoruz artık
dünyanın bir yanı karanlıkken
bir yanı her zaman aydınlık."

Bir Mecit Ünal şiiri de sana sevgili dostum. "Zamandışı sessizlik saati" Mecit' i en iyi ifade edecek fotoğraf ismiydi. Uzun zamandır da o mekan aklımdaydı. Fotoğrafın ismiyle ve Mecit' le de örtüşüyordu. Ben ortaya çıkan sonucu çok sevdim. Senin de beğendiğine sevindim.

Sevgiyle.

"O karanlığın içinde
sonra çın diye bir ses
işte neysek oyuz -dedi
iri sözler gerekmez

kim dedi
kim dedi"
(Mecit Ünal/ Requiem- Zamandışı Sessizlik Saatleri)

Yer sofrasında yenen yemekleri, bağlama sesini, türküleri-ki en çok "evlerinin önü mersin"i-, kağıt helvayı çok özledim ben be Murat...

Zaman geriye saymakta
anılar uzağa düşüyor.
Üstelik hoyratça hatırlanmaktan
eprimiş, yorgun.
Günbatımları ne zaman kurşuniye durdu?

İçten yorumun için sağol sevgili dostum. Beğendiğine çok sevindim.

Sevgiyle.

Çok teşekkürler Hüseyin bey nazik yorumunuz için. Beğendiğinize sevindim.

Sevgiyle.

Çok teşekkürler sevgili Onur içten yorumunuz için. Beğendiğinize sevindim.

Sevgiyle.

Ne güzel okumuş ve ne güzel ifade etmişsiniz Behiç bey.
Çok teşekkür ediyorum nazik ve içten yorumunuz için. Beğendiğinize çok sevindim.

Sevgiyle.

Bence de sence Emre :)

Çok teşekkürler içten yorumun için. Beğendiğine çok sevindim.

Sevgiyle.

"...Elimizde beş taş var
Atmıyoruz yere inatla büyüyeceğiz diye"

Çok teşekkürler Bahadır bey nazik yorumunuz için. Beğendiğinize çok sevindim.

Sevgiyle.

Çok teşekkürler sevgili Fatma nazik yorumunuz için. Beğendiğinize çok sevindim.

Sevgiyle.

http://www.edebik.com/kitap.php?sayfa=ayrinti&kitap_id=5227

bir de şiire ilgi duyarım nasılsa :(

Çok teşekkürler Okyar bey nazik yorumunuz için. Beğendiğinize çok sevindim.

Sevgiyle.

Mecit' le tanışmanıza vesile olduğum için bir kez daha sevindim.

:)

Hem ürktüm ve hem de çok sevindim Hakan bey; tastamam vermek istediğim duygu buydu!

Yürekten teşekkürler fotoğrafımı okuduğunuz için. Beğendiğinize çok sevindim :)

Sevgiyle.

Nazik yorumunuz için teşekkürler. Beğendiğinize sevindim.

Sevgiyle.

Çok teşekkürler Celalettin bey nazik yorumunuz için. Beğendiğinize çok sevindim.

Sevgiyle.