küçük saatini çöpçü amca götürürken...

ÖYKÜ SIĞMDĞNDN İLK PARAGRAF EKSİK
Bir saatiniz vardır.Öylece televizyonun üstünde durur. Bazen size işe geç kaldığınızı gösterir. Bazen haberlerin başlama vaktini. Ara sıra o da alışkanlıkla gözün takılır bu küçük alete.
Gel zaman git zaman hanım sıkılmıştır bu saatten. Evdeki daha birçok eşyadan sıkıldığı gibi. Bu saattin rengi ile televizyon uyumlu durmuyormuş. Daha gösterişli ve biraz da büyük olmalıymış. Şöyle gümüş renkten olsa şık dururmuş… Hanımın saati atmak için beklediği bahane pili bitince çıkıvermiştir önüne. Bir Pazar temizliğinde nasibini alır emektar saatiniz. Ve siz haftanın ilk günü sabahın berrak ışıklarıyla evden alelacele çıkarken elinizde torbayı çöp bidonuna bırakıverirsiniz. Akşam olurda eve döndüğünüzde evinizin önündeki çöp bidonunu birinin karıştırdığını görürsünüz. Yabancısı değilsinizdir bu sahnenin. Ülkende nereye gittiysen tanık olmuşsundur zaten bu sahneye. Ama çöpü karıştıran adamın elindeki dikkatinizi çeker birden. Sabah attığınız torba adamın elindedir. Derken adam torbanın içinde bir saat çıkarır.(işte muhtemelen bir milyoncudan aldığını düşündüğün saattir bu) adam saati çıkarır. Avuçlarına alır ve eliyle bi güzel siler; daha da temiz olsun diye yeleğinin ucuyla parlatır ve poşetine koyar. Sonra sana tanıdık gelen bir iki ufak eşya daha… sen öylece kalmış adama bakıyorsundur. Adam ise sanki eşyaları elinden alacakmışçasına ürkek davranmaktadır. Bir an için o saat sana çok değerli gelir. Hanımın attığına kızarsın. Hatta gidip adamın elinden alasın gelir. Biraz çocukça. Hani bıraaak bıraaaaaaaaak bu benimmm dersin ya. Biraz çocukça.
Ama artık çocuk değilsin. Masum bencillikler geride kalmıştır. Kendince masumca bir davranışta bulunursun yine( hani bencillik ruhumuzda var ya). Çantana davranırsın usulca. Tıpkı avına yaklaşırken usulca silahına davranan bir avcı gibi. Çıkarırsın fotoğraf makinesini ve adamın utangaçlığını biraz daha yüzüne vurursun. Belki saatine karşılık almışsın bu kareyi, belki de sen bir borç ödemişsindir.