bizans

gözlerim gözlerde...

türk kahvesi,

40 yıllık hatırlar,

ayrı düşen gönüller...

eTo Ertuğrul YALÇIN

1 den 3'e gecmissin :)
herkesin yapmak isteyecegi ama kolay kolay yapamayacagi, yapsa bile bu tilt-shift lensin verdigi ilginc alan derinligi ve dolayisiyla duyguyu elde edemeyecegi bir seriye soyundun :) tebrikler, tesekkurler

ZeynepOztayinci

Merhaba Murat Bey,

nostaljik bir seriye baslamıs olmanız gercekten güzel. Çocuklugunuzun hafızanızda derin izler bırakan köşelerini izleyecegiz fotograflarınızdan. Büfenin içindeki sütlük, kahve takımları ve çerçevede kalan gülümseyen yüzler..Cocukken ben de çok düşünmüşümdür hicbir işe yaramadan sadece süs niyetine bize büfeden bakan kadehlerin, kahve takımlarının tozlu yasamını ve hep onlarda bir bardak su, meşrubat ya da kahve içmeyi istemişimdir. Annem izin vermedi nihayetinde, kırılacak korkusu ile.. Günler gecti çerçevedeki gülüşlerin insanları büyüdü, ifadeleri degişmedi. Zaman akıp gitti.. Özlenecek anılar bıraktı geride. Basarılı buldum kompozisyonuzu, devamını bekliyorum.Tebrik ederim

Anushka Anıl Gürten Özgüç

Geçenlerde eşim bana Nestle parmak çikolatalarını hatırlattı.Tamamen unuttuğum bu detay beni o kadar uzaklara götürdü ki.Proust,Kayıp Zamanın İzinde adlı dev eserini yazarken -dev derken kitabın hacmini kastediyorum aslında,ciltler sürüyor çünkü-çaya batırılan bir madlenin kokusunun ona anımsattıkları ile başlar söze ve ardından binlerce sayfalık çocukluk ve gençliği anlatır.Bu seri bana bunu çağrıştırıyor,bir kokunun ve ya da belli belirsiz bir görüntünün insanın iç dünyasını allak bullak edivermesi,bilmediği kuytularını açığa çıtarıvermesi gibi şeyler.Bu etkide el yapımı tuhaf etkili objektifinizin katkısını yadsıyamayız ama sadece sizin bildiğiniz ve aradığınız bu kadar düşsel ve bir başkasına anlatılması zor bir duyguyu bence fotograflara yansıtıyorsunuz,bu çok zor birşey..
Bravo.