3 Mayıs 2006, İzmir Atatürk Stadyumu. Fenerbahçe ile Beşiktaş arasında oynanan Türkiye Kupası final maçını babası ile izlemeye gelen bu küçük Beşiktaşlı taraftarın düşünceli bir hali var. Çünkü maçı Fenerbahçe taraftarı olan babası ile birlikte "rakip" takımın tribününden izleyecek. Endüstriyel futbolun vahşi rekabeti kutsayan ve kazanmayı birincil amaç olarak sunan yapısı devam ettikçe maalesef tribünlerde de düşünceli haller devam edecek. Ama renklerin kardeşliğinin tribünlerde hakim olması için bu tür biraradalık görüntülerinin artması gerekiyor.
Merhaba
NegüzeL bir fotograf oLmuş..
sadece bakmak için değiL bir şeyLeri düşündürme acIsIndan da etkiLi..
kIzI tanIyorsunuz sanIrIm böyLe bir poz verdirmek mi istendi yoksa anI mI yakaLadInIz böyLe bir poz verdiriLdiyese biLe fark ediLmeyecek kadar iyi oLmuş...
sanIrIm Sb oLmasI renkLeri kardeşLiği acIsIndan daha da etkiLi yapar fotografI eLinize sağLIk..
Fotoğrafa ilkelden bakıldığında küçük kızıjn mağlubiyetten dolayı bir üzüntü yaşadığı sanılıyor. Arkadaki fenerli grubun hali bu zannı daha da güçlendiriyor. Açıklama yazısı fotoğrafta görüleni değil, gerçekte olanı tarif etse de bence fotoğrafların açıklamaları yansıttıklarıdır.
Fotoğraf tekniği açısından güzel, Kompozisyonda ise bence çok güzel bir fotoğraf.
Simon Kuper'in "futbol sadece futbol değildir" sözünün fotoğraf diliyle yazılışı bu olsa gerek.
Paylkaşım var (kızın omuzundaki el, bir sıcak teselli gibi) mücadele var, (Arkada rakipler sırada bekliyor) Ve her ikisine dair duygular var.
Elinize emeğinize sağlık. Bir beşiktaşlı olarak bu küçük kardeşimin gülümsediği fotoğraflarla karşılaşmak umudumla.
Not: Endüstriyel futbol ile ilgili forum alanı oluşturulmuştur. Özellikle futbol taraftarlığının lümpenlikle özdeşleşmiş haline karşı bir duruşla tüm takımların taraftarlarının fikirlerini paylaştığı alan için www.forzalivorno.org adlı siteyi ziyaret edebilirsiniz.
İçerik olarak çok başarılı bir fotoğraf. Babam da eski bir futbolcu. Beşiktaşta bir süre futbol oynayacak kadar iyimiş. Eskiler anlatırken dinlerdim. Babamın oynadığı dönemler 52 - 59 Arası. Profesyonellik yok daha ülkede. Fotoğraflara baktığımda erkekler takım elbiseli bayanlar ise güzel giyimli gelirlermiş maçlara. Sanki şölene gider gibi. Ve en önemlisi birlikte oturulurmuş rakip takımların taraftarı da olunsa. Kavga - Küfür olmazmış o dönemlerde. Şimdiye bakıyorumda maça gitmeye korkar olduk. Ben fotoğrafınızı çok başarılı buldum. Ellerinize sağlık.
Çıkışta aynı ifade babasında vardı herhalde :))) Güzel fotoğraf olmuş. Keşke kızın saçını kesmeseymişsiniz...Elinize sağlık.
Bir futbol maçına gelen küçük kız üzerinden bu kadar siyasi yorumu nereden ve nasıl bulup çıkarıyorsunuz. Bu bir maharettir. Ama maharetler her zaman övünülecek şey manasına gelmez.
Bu kadar siyasallaşmayı terkedin. "Çağdaş devrim yobazlığı" sergilemekten vaz geçin.
Bir küçük kıza bakarken bile, duayenlerinin bile terkettiği fikir kırıntılarında hüzmeler sıralayabilmek için boğuşmayın. Çekin yayınlayın. Sizin fikriniz sizde kalsın.
3cevap verilmiş