Sevgili Reyhan, vallahi ne deyim bilmem ki. Övgü dolu sözlerin için çok teşekkür ediyorum. Hepimiz sıfırdan başladık ve bu günlere geldik.Önemli olan sürekliliği sağlayabilmek.Yoksa fotoğraf tarihine dönüp baktığında önceleri hep zirvelerde dolaşan ama sonra fotoğraf dünyasından silinip giden isimlerle doludur. Fotoğraf uzun soluklu bir yürüyüş. Önemli olan sağa sola sapmadan bildiğin yolda düz gitmektir.Sen ise çok şanslısın ki yanında bir Simurg kuşu var:-) bu nedenle de sırtın asla yere gelmeyecektir.
Sevgi ve dostluk selamlarımla.

Birol bey zaman ayırıp uzun uzun yazdığınız çin teşekkür ederim.
Simurg kuşu konusunda haklısınız galiba,o olmasa belki fotoğraf konusunda bu kadar istekli olmayacaktım.
İnsan eşinin sevdiği şeyleri severse daha çok mutlu oluyor,bunu keşfettim.)

Sevgili Reyhan, yuvayı "Dişi Kuş" yaparmış:-)
Derler:-)
Işığınız hiç sönmesin:-)
Bayramda görüşmek tanışmak dileğiyle.

Öyleymiş dün akşam söyledi,sevindim ve sabırsızlıkla bekliyorum:)

Bastonun gölgesinin yanağına düşmesi büyük talihsizlikti.Güneşin gölgesi ise dedenin sol yanağını karanlıkta bıraktı. İki otobüs dolusu fotoğrafçı kafilesinin bulunduğu bir mekanda ancak bu fotoğrafı çıkarabildim.
Teşekkürlerimle. Geçyanıt verdiğim içinde özür dileklerimi kabul buyurunuz efendim.

Merhaba Rotha, sizden Türkiyenin en sevilen şairlerinden biri olan Orhan Veli'den bu şiiri işitmek hakkaten mumnunluk verici bir durum. Üstelik de tam konuya uygun bir seçim yapmışsınız. Gerçekte de Mehmet dedenin "Değirmende ağartmadık bu saçları" diyen bir karekter yapısı var. Bu güzel paylaşım için çok teşekkür ediyorum.
Sevgi ve dostlukla.

Sevgili Mustafa ne güzel bir dilek bu. Çok teşekkür ederim.
Dostlukla.

Sevgili Lale, Mehmet dede gerçekten de keyfine çok düşkün birisi. Değirmenin de koruyucularından. O olmasaydı belki de bu değirmen bugün ayakta kalamayacaktı. Dedem de köyün son don kişotudur bana göre..
Teşekkürler.

Sevgili Nevzat, gidilip görülmesi gereken bir yer gerçektende. Köye giderken pervanesi kırık başka bir değirmen daha varmış yan köyde haberiniz olsun:-)
Teşekkürlerimle.

Sevgili Levent, Behiç dost daha iyi bir yer kapmıştı. Ben daha çok çoban Halis'e yönelmiştim. Arkamızda iki otobüs dolusu fotoğrafçı Mehmet dedemi çekiyordu. O hengamede ancak bu kadar olabildi.
Dostluk selamlarımla.

Sevgili Ömer, gerçekten de siyah beyazın hakkının verildiği bir mekan. Sonbahar güneşinde bulutlu bir havada gitmek lazım.
Teşekürlerimle.

Evet sevgili Ahmet, beş tanelermiş ayakta bir tane kalmış. Mehmet dedem de onun gibi daha uzun seneler yaşar inşallah. Görüşmek üzere.
Kucak dolusu sevgiler.

Sevgili Tolga, bizi o güzelim fotoğraflarından mahrum bıraktığın yetmiyormuş gibi bari eleştrilerinden mahrum bırakma. Dilerim bu bir başlangıç olur ve biz bu sıcak havalarda senin o harika fotoğraflarınla serinleriz.
Görüşmek dileğiyle.

Bolu dedin de aklıma geldi. Akçakocada doğmuşum fındık zamanı:-) Zonguldak tan Boluya eski yoldan yani Mengen yolundan giderken E 5 e gelmeden önce eskiçağ diye bir yer vardır hatırlarmısın. İşte o köyün hemen yanında bir dere akar. Eski fotoğraflarım var.Üç yaşında falanım.Sümbül sülale su değirmenine dizilmişiş.Annem,rahmetli babam, yengeler,dayı çocukları. Nefis bir fotoğraf 6x9 ebadında siyah beyaz bir fotoğraf. O değirmen kalıntılarının hala durduğunu sanıyorum. Değirmen Ağzı isimleri var bizim oralarda. Zonguldak ta, Akçakocada. Su değirmenleri isim olmuş. Bir ay önce Zonguldağa gittiğimde Bartına gittim orada türkiyenin en büyük su değirmeni var. 7 metre çapında tamburu var dönem ve elektrik üretiyor. Onu 1992 de çekmiştim. Sırf o değirmenin fotoğrafını çekmek için Bartına gittim. Sahipleri benim için değirmeni çalıştırdılar. İsterseniz paylaşırım sizlerle.Sırf görmeniz açısından.

Elbette paylaşmalısın.
Senin kötü fotoğraf çekme ihtimalin yok nasıl olsa.
Merakla bekliyorum.

Seninde dediğin gibi, fotoğraf dostları mehmet dedeyi o kadar çok çalışmışlar ki artık pozları kendisi veriyor. Bir de Mehmet Bayhan ile İbrahim Akyürek in gençken çektiği fotoğrafları var.O fotoğraflarda arkada beş tane değirmen çalışır vaziyette. Düşünsene o görüntünün güzelliğini. Arkası çok kalabalıkdı dost bu nedenle ben mehmet dedeyi iyi çalışamamıştım.Behiç hocam daha güzel çekti onu.

Evet çok güzel bir yer. Serinin diğer fotoğraflarında yol tarifide yapmıştım. Polarize var bir de kameranın kendi ayarından kırmızı filtre var. Direk siyah beyaz çekim.
Teşekkürler.

Sevgili Aydın, insan orada yaşlanırmı! Bence yaşlanmaz.Hayatın güzelliklerini görmek ve dolu dolu yaşamak dileğiyle.
Dostçakal.

Sevgili Aytaç, Mehmet amca ve değirmen Karakol köyünün iki simgesi. İkisi köyden daha meşhurlar. Mehmet amcanın ünü verdiği pozlar sayesinde yurtdışına kadar taşmış durumda. Benden sonra burayı daha sakin kafayla fotoğraflayan sevgili Magzed'in fotoğraflarını da hayranlıkla izliyorum ben. Keşke çalışır vaziyette olsaydı da pervanelerini dönerken görüntüleyebilseydik.
Görüşmek dileğiyle dost.

Yarım kalan sözleri eski arkadaşlarının şimdi hayatta olmayışıdır belki de!' Eskiden burada beş tane değirmen varmış ve hepside işler vaziyetteymiş. Dördü zamana yenik düşmüş bir tek bu kalmış ayakta. Bir kültür varlığı olarak koruyup sahip çıkmakta fayda var.
Teşekkürlerimle.

mutlaka Birol bey korumak lazım bununda sonu arkadasları gibi olmasın diye bide bunlar bizim değerlerimiz sahip çıkmamız lazım saygılar.Donkişot geldi aklıma şimdi değirmenler olmazsa biz Donkişotu nasıl anlatabiliriz...

Özenilmeyecek gibi değildi doğrusu. Bir de bilmiş ki sorma gitsin. Çoban Halis'in fotoğrafını çekerken başında şapkası vardı. Halis e dönerek "çıkar şapkanı yüzüne gölge yapıyor" demez mi:-)
Eh ne de olsa geçmiş te kendisini Mehmet Bayhan'lar, İbrahim Akyürek'ler görüntülemiş.İki ezeli rakip:-)
Dulciena da hayalini kurduk gerçeğini de hayata geçirmek dileğiyle.
Sevgiler.

Zaman düşer ellerimden yere
Oradan tahtaboşa
Saatler çalışır izinsiz
Hep bir sonraya
Resimler sarı güneşsizlikten
Duygular değişir
Dostlar dağılır dört yana
Kendi yollarına
Ve sen ben değirmenlere karşı
Bile bile yitik birer savaşçı
Akarız dereler gibi denizlere
Belki de en güzeli böyle
Ne güzel söylemişti Bülent Ortaçgil zamanında değilmi Nuray! Hiç eskimedi bu sözler bu değirmen gibi.

Mavilikle

Sevgili Seyhan, kitabına uydururuz yakında merak etme:-)
Kal sağlıcakla

iyi olur bizde zevkle alır hikayeleri okurken fotoğraflarınıza dalarız

sevgiler

Sevgili Volkan ne güzel bir vesile:-)
Hangi yıllar. Belgesel filmmiydi! Müzeye de yollasanız diyorum.
Dostluk selamlarımla.

merhaba
2004 yılındaydı. projeyi okuldan hala almadım. kaseti okuldan alır almaz. göndercem. evet belgesel yapmaya çalıştık ama çok eksikleri var.ilk belgesel deneyimimizdi.
görüşmek üzere
sevgi ve saygılar...

Eksik meksik. Belgesel belgeseldir. Hemen okuldan alıp Balıkesirde yeni açılan fotoğraf müzesine bir kopya bırakıyorsun.(Banada tabiki) Orada Basaf derneği var onlarla irtibata geçebilirsin. Bu serinin ilk fotoğraflarında adresleri var.
Mehmet amca o zamanda size şu meşhur piposuyla poz vermişmiydi? Bence konuşmaları da deşifre etmek lazım.

Biz o zaman Balıkesire geldiğimizde Ahmet Esmer' le tanışmıştık. sizde tanırsınız sanırım. onunla da değirmenlerle ilgili olarak görüşüp konuşmuştuk. bize Basaf'ı gezdirmişti. okuldan aldığım da kopyalayıp isteyen herkese vermeye çalışcam.
belgeselin kapanışında, değirmenin balkonunda Mehmet Amca eski zamanları anlatıyor :)

Harika bir şey bu:-) Çok anlamlı.Tam belgesel oldu şimdi.
Görüşmek dileğiyle.

Sayın Üzmez
İlgiyle takip ediyorum ve bekliyoruz.
Saygı ve sevgi ile