yalnız asiye serisi değil, fotokritik'le tanışıklığım da bu fotoğrafla başlıyor. şu sıralar yeğenim kayseri'de ve ben ankara'dayım; zaten bu fotoğrafı, arkadaşımın makinesi ile -o zaman makinem yoktu- sürpriz mahiyetinde bir ziyaret sırasında çekmiştim. aradan aylar geçtikten sonra geçen yaz, seriyi tamamlamış oldum :)

evin içindeyken sıkılıyor, babası kamyon şoförü ve eve sık gelemiyor. annesinin aktif aşamaya geçmesi muhtemel behçet rahatsızlığı var, zaten aşırı muhafazakar bir belde de çok da annesi ile yalnız dışarı çıkamıyor. hal böyle olunca "dışarı çıkmak ve egzmek şartı ile", fotoğrafını çekmemden çok da sıkılmıyor. ama "yeter dayı yaa" dediği de oldu :)

bu ilk fotoğrafımı bulduğun için sağol, zaten bugün iyiden iyiye özlediğim ve telefonda ondan "kırmızı kurdela" aldığı haberini aldığım bir gündü...

Dramatik ve dokunaklı bir hikayesi var Asiye'nin.
Aslında çocukların neşeli ve şe şakrak olmaları lazım ama her çocuk şanslı değil bu anlamda....
Taşra ortamlarının kapalılığını ve baskıcı yapısını iyi bilirim, sonuçta memleketim olan bizim ilçede benzer bir yapıya sahip. Gittiğim zamanlar 3 günde sıkılıyorum.
Özellikle kadınalr için daha da zor bu yapılar.
Umarım Asiye okur ve üniversiteyi kazanıp o baskın ortamdan uzaklaşma imkanı olur. Dayısı olarak buna sıcak bakacağını düşünüyorum. Hatta destek olacağını.
Ama karşılığında sana daha çok poz vermesi gerekiyor.
Sana da başarılar diliyorum Fatih. Öğrenciliğin devam ediyor sanırım. Her şey gönlünce olsun...
* smeagol'un anlamını da başka bir muhabbetimizde konuşuruz belki...

fotokritik'te aldığım ilk eleştiri için teşekkürler. netlikte bu şekilde bir sorun yoktu aslında ama elimde dosya boyutunu küçültecek bir program olmadığı için ilginç bir yöntem bulup, resmi frontpage'de bir sayfaya ekleyip orada yeniden boyutlarını düzenledim ve copy-paste ile paint'e ekledim.

orada da dosya biçimini jpeg yapınca biraz bozulma oldu :) elimde photoshop tarzı bir program olsa düzenleme yapardım belki.

yorumunuz için tekrar teşekkürler.