Gözler kalbin aynasıdır derler. Bu bakışlardı beni etkileyen.
Çok teşekkürler.

Sevgili dost, son günlerde sokak çalgıcılarına merak saldım.Bu amcanın bakışları ıslak mı sence?

kadraj daraltılıp önplandaki göz altınkesime oturduunda ıslak vurgusu güçleniyor bence,karar senin arkadaşım,görüşürüzz.

Bazen bakaşlar ele verir insanı tıpkı bu mızıkacının bakışlarında olduğu gibi.
Çok teşekkür ederim.

Akşam vakti saat dokuz sularında izmirin en kalabalık sokaklarından birinde çekildi.Yol boyunca sokak lambaları aydınlatıyor caddeyi Trafiğe kafalı bir alan burası. Sadece yayalara ait bir yol var. Amcanın arkasında bir giyim magazası var .Mağazanın vitrinindeki aydınlatma mızıkacının sırtında ve ensesinde yansıyor.

İnsanın Ahmet Büke gibi bir öykü yazarı arkadaşı olursa sonunda olacağını budur:) Fotoğraftan yola çıkarak farklı bir pencere açabiliyorsak ne mutlu bizlere.
Su gibi olun. Sular kadar ömrünüz olsun.

Sevgili Mehmet,herşey için teşekkürler.

Ahmet'le iyi bir ikili oluşturuyoruz.Ne o benim işime karışır ne de ben onun işine. O kendi öyküsünü yazıyor ben kendi öykümü çekiyorum. Birbirine parelel giden trenler gibi.Sonunda aynı istasyonda buluşuyoruz. Arkadaşım diye söylemiyorum çok farklı bir dili var. Öykülerini merak edenler için.
http://www.onceekmek.com
Beni merak edenler nerede bulacağını biliyor zaten:)
Çok teşekkür diyorum bu güzel katkınız için.

Sen de sağ/ol ve Var/ol. Allah seni başımızdan eksik etmesin.

Estağfurullah.......;))))))

Tebriz'de Bağlarbağı'ndaki çayhane, nargile külhanının üstünde, elle yazılıp çerçevelenmiş şiirle anılır kainatta.Şiir şöyleydi hatırladın mı?

Nice öğendim
aşkı galyandan ben,
başında ateş,
kalbinde ah,
gözyaşında duman.

Ben yanmasam,sen yanmasan nasıl çıkar bu fotoğraflar aydınlığa.
Düzdür

KİMSE TEMİZİM DEMESİN
Sonra onlar çılgınlık bitip
Sürü dağılınca, yapayalnız gecelerde
Durgun ve dilsiz, yastıklara çivili
Bir mızıka sesiyle uyanmazlar mı
Asaf'ın ateşlere karşı çaldığı?..
Bir otel odasında gencecik çocuklar
Çırpındıkça bir yudum soluk için
Üzerine benzin döküp oynayanlar
Onlar birgün öpmeye eğilince çocuklarını
Dudaklarında duman ve yanık et kokusu
Boğum boğum tıkamaz mı soluklarını?..
Sevgisiz bir Tanrının kinle büyüttüğü
Ölüme tapınan o siyah adamlar
Onlar birgün yağmurlardan sonra
Güneş salkım salkım dallarda yanarken
Rüzgârdan utanıp sudan korkmazlar mı?..
Ayrılık herkesin kapısını çalar birgün
Dağlar kararırken ya da günün eşiğinde
Onlar, saz kırıp şiir yakanlar
İçlerinde gezinen kederi bir türküyle
Bastırmak isterlerse derinden ve sessiz
Çalmazlar mı duvarlara kirli bedenlerini?..
Kimse temizim demesin, kimse
Bütün bir ülke odun taşıdı Behçet'in yangınına...
Onlar, secdesi küf kıblesi korku olanlar
Onlar birgün ölüm menevişlenince içlerinde
Tütmez mi kirpiklerinde "dumanı lekesiz biri"?..
ŞÜKRÜ ERBAŞ
Çok teşekkür ederim.

Sevgili Ümran,rahmetli babam ve halam da harmonika çalarmış.Benim çocukluk fotoğraflarımda var.Ben iki yaşındayım yaş günümde çalıyorlar.Abi kardeş. Lazız ya biz:)Gürcistan dan Hopa ya gelmiş dedemler savaş sonrasında.Oradan Akçakoca sonra ekmek nerde Zonguldak ta oraya yerleşmişler. O harmonikanın hatıra olarak kalmasını ne kadar isterdim! Kimbilir noldu.
Belki konumuz değil ama bak ne buldum:

Görünüyor
cilalı ayna suda
geniş kubbeyle bitiştikleri
ufuktaki pembe izin.
Bu sabah civa dolu bir çanağa benzemekte
kurşini rengi denizin.
Biz
Öfekeli bir insan göğsü gibi kabaran
"Hoştepe" lerden seyretmekteyiz
ışıkların uzayıp
ışıkların kısalışlarını,
Çaydamar'dakilerse
duyarmış sade
yerin altından,
limana girmiş gemilerin
denize demir salışlarını.
Mehmet Seyda
OTELİN PENCERESİNDEN
1.9.1937
Ne güzel bir soyutlama,ne güzel bir dışarıdan bakış örneği değil mi? Anladın mı ne demek istediğini?Keşke hep şiir yazsaymış.
Sevgilerimle.

Anladım.

Sonunda bulmuşsun gerçek bir şiirini rahmetli Seyda' nın ama değmiş. Gerçekten de, epeyce genç yaşta yazmış olmasına rağmen güçlü dizeler...

Sergili Serdar,ağız armonikası denilince gözümün önüne gelen tek fotoğraf karesi elinde gitarı boynunda asılı armonikasıyla Bob Dylan.Biz bunlarla büyümedik mi! Onların müzikleriyle yoğrulmadık mı! Belkide bunları yaşadığı için bizim kuşak bir türlü iflah olmuyor. Bir de Türkiyeden adını anmadan geçemeyeceğimiz bir isim var. Balarısı Ahmet. Ben hayal meyal hatırlamaya çalışıyorum.Gözümün önüne getirmeye çalışıyorum.Ancak o kadar silinmişki fotoğraflar.Şimdiki kuşak mızıkanın sesini bile bilmiyordur korkarım.Tanıklığa devam hocam.
Dostluk selamlarımla.

Pardon Dayanamadım, Bob Dylan, James Taylor, Carly Simon,Cat Stewens..bunlar bir bütündü....o dönem.:)

http://www.fotokritik.com/foto.php?fid=169499
bu fotoğraftaki grubu da anmadan geçmeyelim öyleyse:))

süpersiniz vallahi:))o dönemdekileri yaz yaz bitmez..

birol bey gerçekten süpersiniz :))

Sevgili dost,Bugün çok mutluyum çünkü hep ben yazardım fotoğraflara şiirler.Bu sefer oturup dinlemenin keyfini yaşıyorum.Madem öyle Şahan Çoker'ın Bir Gün Yar ya isimli şiirini de ben yolluyorum size mızıka çalarak.Sevgiler.

Apansız ölüveriyor menekşeler
Cenaze törenleri rengarenk oluyor
Susun diyor inadına bando şefi
İsmet Özel okuyun ve susun
Mızıka çalacağız rahmetliye

Ceplerimdeki kötü şiirlerle
Atlıyorum şehrin ışıkları üzerine
Şehir Bağdat oluyor
Ve ateşten dudaklarıyla bağdatlı çocuklar
Bu kefensiz şaire
“Evlad-ı Fatihan’ın yağmur şarkısını“
okuyor, inadına okuyor

Bütün dengeleri alt üst ederek…

çocuklar hep mızıka çalar: re-mi-l...
ölüm kanatsız diyedir göğüslerinde
çocuklar hep mızıka çalar re- mi- l.

ey falların solgun ve öksürüklü sokaklarda açıldığı
hayatın dil lekesi gibi durduğu perde perde;
patlamaya hazır bir yanardağı andırıyor
şimdi sonbahar bir renk yangını imgemde.
Metin Cengiz

Sevgili Mehmet, bu amcanın fotoğrafını çekebilmem için aradan 15 yıl geçmesi gerekiyormuş! İzmire geleli 15 yıl oldu.Ne zaman bu sokaktan geçsem onu tekerlekli sandalyesinde mızıka çalarak bulurdum.Bakışlarımız 2005 in son gecesinde buluştu. Sanırım ikimizinde gözleri o akşam buğuluydu..
Teşekkür ediyorum.

Sevgili Nazan ,Can Yücel Sevgi Duvarı isimli şiirini şu sözcüklerle bitirir.
"baktım gökte bir kırmızı bir uçak
bol çelik bol yıldız bol insan
bir gece sevgi duvarını aştık
düştüğüm yer öyle açık seçik ki
başucumda bir sen varsın bir de evren
saymıyorum ölüp ölüp dirilttiklerimi
yalnızlığım benim çoğul türkülerim
ne kadar yalansız yaşarsak o kadar iyi."
Bu fotoğraf Alsancak'ta çekildi.Yani namı değer adıyla Punta.Mızıkacının durduğu noktanın karşısındaki sokağın adı Frenk Caddesi.Yani İzmirin eski genelevinin bulunduğu sokak buradaymış.Şimdi Kıbrıs Şehitlerine paralel uzanan bütün ara sokaklar barlarla dolu. Geçmişten bugüne geldiğimizde mızıkacı amca bu sokakta yaşananların canlı tanığı.Bütün film mızıkacının önünde çevriliyor.Sevgili Ahmet:
"Çıplak kadınların hırıltılı soluğu ve sokaklardan geçen elleri ceplerinde günahsızlık ancak azat eder öfkemi.
Paydos paltomu eski şehrin henüz ölmemiş ama içi titreyen çocuklarına sereceğim! "derken, mızıkacının gözüyle geçmişten günümüze bir gönderme yapıyor aslında.
Mungan'ın dediği gibi Uyanmak Rüyayı Değiştirmiyor.Buna paralel olarak Tsunetomo'nun bir sözünü paylaşmak istiyorum sizinle izin verirseniz:
"Dünyayı bir düş olarak görmek iyi bir bakış açısıdır.Kabusa benzer bir şey gördüğünüzde uyanır ve kendinize bunun sadece bir düş olduğunu söylersiniz.Yaşadığımız dünyanın bundan az da olsa farklı olmadığı söylenir."
Sence koyun çiçeği yedi mi,yemedi mi?
Dostçakalın.

Bir safran kedisi nelere kadir görüyorsunuz değil mi? Kedilere birde nankör derler ama onlar insanlara karşılıksız ve koşulsuz sevgiyi öğretirler.Ve özgürlüğün tadını. Aslında dijitalle çekilen fotoğrafların tüm çekim değerleri exif bilgilerinde yer alıyor.Ancak çoğu FK çi PS ile küçültme yaptığı için bu değerler siliniyor.Ben ACDSee adında bir görüntü düzenleme proğramı kullanıyorum.Çok pratik ve çok kolay kullanışlı bir proğram.Fotoğraf bilgilerini de silmiyor. Makineniz çok güzel ona iyi bakın.En büyük özelliği çok seri ve tüm çekim değerlerine kolay ulaşabilmeniz. Siyah beyaz çekimleri ve sepya çekimleri kameranın içindeki değerleri kullanarak deneyin.Elinizdeki objektif ile yüksek asa çekimlerde çok hoş grenli fotoğraf elde ettiğinizi göreceksiniz.Eğer baktınız fotoğraflarda sorun var o zaman Hayyam pasajında Babataş fotoğrafçılık var oraya gidin benim adımı verin.Size yardımcı olacaklardır:)
Dostluk Selamlarımla.

Sevgili Ahmet,sensiz fotoğraflarlarımın tadı tuzu olmuyor. Senin eleştrilerinle bütünleniyor fotoğraflarım. Size bu duyguları hissettirebiliyorsam ne mutlu bana.
Sağol,varol.

Duygusallıktan değil de duyarlılıktan olsa gerek. Kimdir fotoğrafçı? Çağının tanığı değilmidir! Birşeyler oluyor etrafımızda bugünlerde.Yanımızda,sağımızda,solumuzda,
ötemizde...Birşeyler oluyor. Ne yapacak fotoğrafçı? Oturup seyredecek mi!

Sizi tanıdıkça daha çok seviyorum fotoğrafı. Umarım sizin kadar güzel bakmasını da öğrenebilirim bir gün.
Saygılar...

İletişim Kitabevinde güzel bir sergi var.Ben izledim bugün.Tavsiye ederim:))

umarım kaçırmamışımdır :)

Sevgili Barış,çok teşekkür ederim.Beğendiğine sevindim.