Ya çocukluğun dedim
“Bir dilim yağlı ekmek”
Dedi.
Yere düşen bir dilim
Kuru ekmek.
Hem de ısıramadan.
Bu Seri: Erdal Kınacı’ya armağan edilmiştir...
http://www.fotokritik.com/1483545 - http://www.fotokritik.com/1164377
nefis olmuş uğur.... harika bir kadraj çok iyi bir ifade ve nefis bir derinlik.ellerine sağlık....
Kapıları çalan benim
kapıları birer birer.
Gözünüze görünemem
göze görünmez ölüler.
Hiroşima'da öleli
oluyor bir on yıl kadar.
Yedi yaşında bir kızım,
büyümez ölü çocuklar.
Saçlarım tutuştu önce,
gözlerim yandı kavruldu.
Bir avuç kül oluverdim,
külüm havaya savruldu.
Benim sizden kendim için
hiçbir şey istediğim yok.
Şeker bile yiyemez ki
kâat gibi yanan çocuk.
Çalıyorum kapınızı,
teyze, amca, bir imza ver.
Çocuklar öldürülmesin,
şeker de yiyebilsinler.
n.hikmet...
(yeterli sanıyorumki tebrikler başarılar...)
Benim photoshopla ancak verebildiğim etkiyi siz ustaca görüntülemişsiniz.Çok keyifli, diğer portreleriniz gibi.Gözler muhteşem.Ne denir , tebrikler, sevgiler...
“Sadece kameranız ve siz varsınız. Fotoğrafınızdaki kısıtlamalar size bağlıdır; çünkü ne gördüğümüz kim olduğumuzdur.” – Ernst Haas (Avusturyalı fotoğrafçı ve yazar)
etkileyici bir portre, elinize sağlık Uğur Bey.
selamlar.