akagun Ahmet Şevki Akagün

Değerlendirme

Yaratıcılık	3
Kompozisyon	3
Estetik	3
Teknik	3
Ortalama	3.0

".......bilincindeki kara delik onu yine içine çekmeye başlamıştır... ne zaman insanlara güvenini kaybetse , yalnız kaldığını hissetse, sevgisiziliğe düşse. hep böyle olurdu...
çözümü biliyordu ama inatla onu kurtaracak dostça ve sevgi dolu elin uzanmasını bekliyordu...

çözüm: "kendisi ile barışmaktı..." kendini sevmekti " , " karşılık beklemeden sevmekti...", en önemlisi " onlar' ı affetmekti..."
tüm bu çözümleri biliyordu ama nedense "o elin " uzanmasını beklemeyi seçiyordu...

belkide bilmediği o' na uazanacak ellerin , çevresindeki dostların ve gerçekten onu sevenlerin farkına varabilmesi için öncelikle "kendisinin kendine elini uzatması " , kendi ile barışması gerekiyordu... kendisini cezalandırmaktan vaz geçtiğinde bilincindeki kara delik güneş gibi bilincini aydinlatacaktı....içinden gelen ışık yüzüne yansıyacak ve gülümsemeye başlayacaktı...

aslında yapması gereken çok basıtti...bir aynanın karşısına geçip.... gülümseyerek...günde 7 defa.....

" kendimi seviyorum..."
"kendimle barışıyorum..."
"beni sevenlerin farkına varacağım...."
"dostça...sevgiyle uzanan elleri göreceğim..."

evet yarın bunu başaracaktı...."


fotoğrafçı deklanşöre basmadan önce bunları düşündü ve anı tüm duyguları dondurdu.

enteresan bir çalışma...tebrikler...