penah

SESSİZ DÜŞÜNCELER


Kimseyi aramıyorum kapandım kendime
Kimse de artık beni aramasın
Koşa koşa gelen yazı denizi
Her duyguyu her düşünceyi
Tek başıma yaşarım

Birilerini aradım kapılarını çaldım
Yıllarca belki de yüzyıllarca
Anlatmak istedim kendimi birilerine
Neye yaradı bunca yakınlığım

Sandılar ki onlar olmadan
Taşıyamam kendimi bir yerden bir yere
Oysa benim tek amacım şuydu
Birlikte gidelim güzelliklere

Yüreğim uyuyan dalgalar gibi durgun
Kafam tam anlamında bir kaçak
Ben kimselerin anmadığı adam
Yüzyıl yaşamış gibi yorgun
Daha dün doğmuş gibi çocuk

afşar timuçin

emeğinize sağlık.

mabelin İSMAİL YÜCEHAN

Değerlendirme

Yaratıcılık	3
Kompozisyon	3
Estetik	3
Teknik	3
Ortalama	3.0

merhaba

kadrajınız konu seçiminiz ve modeliniz siyah beyaz yaşantısını mükemmel bir şekilde sergilemişsiniz.

hepimizin yaşantısı siyah beyaz aslında

emeğinize sağlık

ismail



BAZEN SOĞUK BİR TAŞIN ÜSTÜNDE OTURUP
"NE YAPMALIYIM" DİYE DÜŞÜNÜR İNSAN
BİLİR ASLINDA BİR ADIM SONRASI YAŞANACAKLARI
"BEYAZ MI SİYAH MI" DİYE SORGULAMADAN DA EDEMEZ KENDİNİ YİNE DE
YAĞMUR YAĞAR...TAŞIN ÜSTÜNDE ISLANIR İNSAN
KAR YAĞAR... ÜŞÜR ORALARDA
YALNIZDIR İNSAN
KELEBEK UÇSA DA...ÇİCEK AÇSA DA...
AŞIK OLSA DA...TERKİ-İ DİYARA VARSA DA...
KİM DELEBİLİR Kİ O KOCA GÜÇLÜ YÜREĞİ
BİR BAKIŞ...BİR DURUŞ...BİR SÖZ...
AĞLAR İNSAN...HIÇKIRARAK HEMDE AĞLAR
GÜNEŞ DOĞAR...GÜN BATAR...
SUSAR...SUSAR...SUSAR...
OYSA İÇİNDE ÖYLE BİR SIZI VAR
ÖYLE BİR SIZI VAR
VAZGEÇER İNSAN
AMA ORADA O TAŞIN SOĞUNDA
FARKINA VARIR...VARIR Kİ
YAŞAM ANLAMLIDIR
GÜLÜMSER İNSAN...
SEVER...O SÖZLERİ BENİMSER
VE GİTMEZ İNSAN
BEKLER...SABR EDER...