yumrukluyorum duvarları
yumrukluyorum kara gecenin bedenini
ellerim kan içinde nehirler taşmış yanaklarımdan
otuzyedi can
otuzyedi gül çatlamış susuzluktan sıvas’ın içinde
nasıl uyku tutar gözlerimi?
döne döne semaha dönenler tutuştu önce
sonra türküler
sonra da şiir çığlıksız düştü türkülerin yanıbaşına.
sıvas, sıvas... yiğitlik midir emanet cana kıymak?
yiğitlik midir bir tutam ışığı
kör bıçakla güneşten koparıp karanlığa kurban etmek?
söyle hangi kitapta vardır elleri kolları bağlıyı yakmak?
var mıdır kardelen akında bir avuç inciyi
ateşe tutmak lo?
böyle garip düştüğüme bakma
böyle mahzun durduğuma...
varsın ateşin suskunlukla beslensin
benim de yüreğim gençliğini almış yanına
yürür başı dik
senin de dağların var sıvas, senin de dağların...
dağlarında şahanların...
her zaman inandığım birşeydir; "ne kadar sade o kadar etkileyici.."
siyahbeyaz olması da bir artı..
puana kapatma kararınız da ikinci bir artı bana göre..
tebrikler :)
white stroke biraz göz yorsada,
öyle hoş ki fotoğraf,
fazla eleştiri yapmak yersiz...
Tebrikler.
Her sabah vicdanlarımızı aklayarak uyanıyoruz yataklarımızdan. Başkalarının suçlarını düşünüyor, başkalarının yürüdüğü yolları adımlarımızın dışında tuttuk diyerek rahat bir nefes alıyoruz... Biz öldürmedik, biz ağlatmadık, biz acı çektirmedik, biz yalan söylemedik. Biz masumuz.
Mayısları unutuyoruz, Temmuzları unutuyoruz, Eylülleri unutuyoruz. Unutmak kanayan yaralarımıza iyi geliyor. Hep bir acıyla ya da tarihinin sayfalarında ağıtlar dolu bir halksak, doğrudur bu cümle "hep bir acıyla yaşanmıyor"...
Her sabah belleğimizin alt kısmına tıkıştırıyoruz... Ağlaya ağlaya yaşayıp, sonra unutmanın o sihirli kutusuna kaldırıyoruz acılarımızı..
15. yılında ; Sivas"ta ölen 37 can anısına...
teşekkürler Eylül...
Fotoğrafın o kadar güzel ki..
Sunumun ile birlikte daha da anlam kazanıyor....
Bugün 2 Temmuz.. Katliamın 15. yıl dönümü...
Nasıl kıydılar bilmiyorum.. İNSAN bunu nasıl yapar akıl erdiremiyorum.. Ölen o değerli o gönül dostu insanların şimdi yaşamasını o kadar isterdim ki...
Hasret Gültekin, Muhlis Akarsu ve daha niceleri...
Nesimi Çimen, Mühibe Akarsu, Behçet Sefa AYSAN, Yeşim ÖZKAN, Nurcan ŞAHİN, Murat GÜNDÜZ, Handan METİN, Ahmet ÖZYURT, Huriye ÖZKAN, İnci TÜRK, Özlem ŞAHİN, Yasemin SİVRİ, Asuman SİVRİ, Uğur KAYNAR, Sehergül ATEŞ, Gülender AKÇA, Gülsün KARABABA, Mehmet ATAY, Serkan DOĞAN, Muammer ÇİÇEK, Belkıs ÇAKIR, Asaf KOÇAK, Edibe SULARI AĞBABA, Menekşe KAYA, Koray KAYA, Serpil ÇANİK, Erdal AYRANCI, Asım BEZİRCİ, Sait METİN, Metin ALTIOK, Kenan YILMAZ ve Ahmet ÖZTÜRK, Carina Cuanna THUIJS ...
Saygıyla anıyorum...
Ve bu anlamlı duyarlılığın için sana teşekkür ediyorum sevgili Prokne..
Bugün için fotoğraf yüklenmişmi diye yana döne aranırken senin bu güzel fotoğrafınla karşılaşmak beni ne kadar mutlu etti anlatamam..
Sevgilerimle..
kesildik kuyular atıldık
asıldık daragacında urganlara baglandık
yakıldık küllerimizle kaldık.......
şimdi ise eriyoruz galiba
günden güne yakında buhar olup ucacagız güzel ülkemizde...........:((
tüm ölenleri anıyoruz unutmadık unumtayacagız diyoruz ama bu gidişle unutmayacagımız ok adar kişi olay olacak ki hatırlamakta güçlük cekecegiz gibi.......
güzel düşünce için teşekkürler ve de içten paylaşım için .
1cevap verilmiş