doruksal Doruk Salancı

kitabını sevmeyi beceremedim ama filmini çok sevdim desem, gene de nefreti yer miyim? ;-)

ortaokul sınıflarından birindeydim ve o zamanlar 37 ekran SB bir televizyonumuz vardı.
bu filme ise bir cuma ya da c.tesi akşamı, tamamen tesadüf eseri rastlamıştık ve o zamanlar bu lanet olası reklam sisteminin de olmaması nedeniyle hiç kesinti olmadan, filmin içinde kaybolarak ve soluksuz izlemiştim.
film izleme kavramının bildiğin gırgır ve şamata dolu çocuk filmleri izlemenin çok ötesine birşey olduğu fikrini kafamda ilk canlandıran filmdir diyebilirim.

sonraları, ingilizcemin daha bir serpildiği lise dönemlerinde, ankara'daki bir kitapçıda orijinal dildeki kitabını bulunca hemen almıştım ama okuma süreci filmi kadar etkili olmamıştı.
aslını sorarsanız, okumayı becerememiştim: ağır bir diyalekt kullanımının olduğu, çocukların kendi aralarındaki diyalogları bile anlayamadığım, yani ingilizcemin karşısında 2.80 yattığı bir kitaptı.

aradan geçen onca yıldan sonra, bu vesileyle kitabı bir daha ziyaret etmek farklı olabilir tabii.

teşekkürler. :-)