Orjinal adi "Something Mathematical" idi, su anda oldugu gibi Turkce ifade etmek kulagima ve gozume hos geldi.
http://meren.org/blog/
Şafak Tortu’ya.
Bir ben miyim hata eden
Yok canım bütün hatalar bende
Ben ki sevdim insanları samimiyetle
hata bende
Yok sevmenin kusuru ...
yalnız başına karşılıksız sevince
işte mutluluk o zaman gölgelerde
...
mutlu bayramlar dilerim.
aklıma ilk gelen yorumu yapayım.insanlar bazen kendilerini boyları kadar değil de gölgelerinin boyu kadar büyük görüyorlar.bu foto benim aklıma onu getirdi bi an.elinize sağlık.en çok beğendiğim foto budur şu ana kadar.
Taşların kesin çizgileri matematiğin kurallarını, üzerindeki lekeler ise içine girdikçe çarpaşıklığını-zorluğunu çağrıştırıyor.
S&B çok güzel bir tercih. Gerçeküstü bir hava vermiş.
Kadraj seçimi ve modelin yerleşimi süper. Çizgileri aşıp giden gölge ise sınırları zorlamayı çağrıştırdı bende.
Elinize sağlık Murat Bey,
EK
çok hoşmuş...tesadüfen gördüm ama gecenin bu saati gayri ihtiyari gülümsetti fotoğrafınız ve yazmadan geçmeyeyim dedim.gerçekten çok hoş....zaten birçok yorum yapılmış o yüzden sadece hissettiğim kısmı yazmak istedim.başarılar...
Mükemmel bi kurgu, hiç bişey söylemeden nette dolaşırken bulduğum bir şiiri eklemek istiyorum sadece.
Şiirin adı "Mutsuzluğun Matematik İspatı" olsa da yalnızlık ve mutsuzluk bi yerde benziyor birbirlerine..
Şiir Hazan Ayaz'a ait..
Ne kadar da basit hayatın denklemi.
Bir bilinenli...
Bir beni biliyorum, bir de beni.
Eşitsizliğin bir yanında aşk olsa kaç eder?>
Büyük müyüm, küçük mü sevdadan?
Benden tarafa alsam yön değiştirir mi sensizlik?
"Pi Sayısı" gibi orjinal olmak...
Sadeleşmek zor tam katın olamayınca.
Payı sıfır olursa aşkın, paydası yalnızlık elbet...
"Doğru Parçası" değilsen "Sevmek Doğrusu" nun,
Öylece kalsın yüreğindeki "ışın"...
Kalbinin üç sivri köşesini birleştir,
Hesapla "iç acıları" nı,
Çarp "artı sonsuz" ile,
Şimdi sadeleştik işte...
ben bunu yeni gördüm... muhteşem bir fotograf. favorimdir müsaadenizle...