Bana beni terketmeyeceğine söz vermişti aldığım gün.O beni terketmedi, onu ben yolladım.
Gölge bana boynunda kırmızı iğreti tasması, bir plastik su kabı veiki incecik çubuğuyla geldi.bodrum dönüşü onu lale den aldım, kirliydi, bacaklarında yaralar vardı.sanırım 3 aylıktı.kemalettin tuğcu nun köpeği gibiydi.çiçek pasajından alınmış, 4 sahip değiştirmiş, çocukların elinde kalmış, anneleri tarafından geri yollanmıştıgeldiği yere.vicdan azabı köpeğiydi.golden retriever di cinsi amasokak köpeğinden bile çirkindi.geldiği geceyi hiç unutmam, o gecebana söz verdi, beni terketmeyen tek canlı olacağına.hakikatendehiç ayrılmadı yanımdam.o yüzden gölgem oldu ismi.çok sakindi, özeldi, insan girmişti içine.sütü ve kuru ekmeği çokseverdi.muhakkak dokunmak isterdi, gölgem hala dokunuyorumpatilerine.nerde olursan ol.sahilde denize girerdi, küçükyalıdaherkes dostuydu, karlarda sularda çok anımız var.geçen ayın sonundakaybettim gölgeyi, kaybetmedim yolladım.kusmalarla başladı, endeskopi yapıldı fakültede, ülser dendi.hep daha kötü oldu, halsizleşti, yürüyemez oldu.benle çiftliğe geldi, serumunu taktık, benle eve döndü.gölgem gibi.fakülteye götürdüm yeniden, biliyordum.o artık sadece bana verdiği söz için yanımdakalıyordu.yürüyemez olmuştu, gözümdefakülte koridorlarında sakin salınarak zoraki yürüyen halikaldı.ameliyata aldık gölgeyi, midesi açıldı.traşını yaparkenasistanlar ve veteriner hayran kaldı, o hep patisini uzatırdı.iğneyapsanızda, traş etsenizde, serum bağlasanızda...yeter kidokunun.ameliyata girereken gözleri bende asılı kaldı.hala banabakıyor yattığı sedyeden.gözleri boncuk boncuk kapkara ama çokhüzünlü.biliyordum.gölgem o ameliyattan bir daha hiç çıkmadı.uyuttuk onu.
veda edemedim sana gölgem...
edemeyeceğim.
güzel Gölge, demek sen de gökkuşağı köprüsünü geçtin ha. doyasıya koşup oyna oralarda, uçsuz bucaksız, yemyeşil oralar eminim.
gözlerim doldu yazınızı okurken, ne kadar büyük bir acı olduğunu tahmin edebiliyorum. Yine de bir dönem hayatımızda olmaları, anıları, mutlu ediyor insanı. sizinle çok güzel bir hayatı olduğuna eminim.
evet... herşey sevmekle başlar...paylaşmayı bilmekle... dünyanın sadece kendilerine ait olduğunu düşünecek kadar aciz ve bencil olan bizlerin arasından da nadir de olsa sizler gibi olanlar da vardır.. hikayeniz çok etkileyici.. başınız sağolsun diyecem .çünkü ben biliyorum ki evlat acısı kadar derler ya sizi okadar etkilemiştir... bu hüzünlü olay.. fotografın teknik boyutuna hiç bakmayacam...zira verilen mesaj çoooooook çok önemli..yaşanan acı..ne diye bilirim ki...sadece kendi adıma size teşekkür ediyorum...ve sizi kutluyorum... bencilliğin kol gezdiği şu zamanlarda böylesine özverili, yüreği sevgi ile dolu ve bu sevgi dolu yüreği bu güzel dost sadık hayvanlara açtığınız için...
sevgiyle kalın...
Şu anki duygularımı ifade edemiyorum. Tutamıyorum göz yaşlarımı çünkü bende Baronumu, oğlumu uyutmak zorunda kaldım. Gölgem yattığı yerde rahat etsin. Bu yazıyı okuyupta etkilenmeyen, taş kalplidir.Sevgi ve Saygılar...
www.manisa-kopek.azbuz.com
gamze hanım selamlar..
sizi gayet iyi anlıyorum..bende yakın zamanda köpeğimi kaybettim..kelimelerin kifayetsiz kaldığı nokta bu olsa gerek...
çok sıcak bir kare..
ışığınız daim olsun..
merhabalar Gamze Hanım..
inanın okurken gözlerimdeki yaşlara mani olamadım...hayvanseverliğin bir bedeli de bu galiba...bir gün gelip onlardan ayrılacağımızı aklımıza bile getirmek istemiyoruz....:( size sabırlar diliyorum...Gölge şimdi cennetinde sizi bekliyor...anısını yaşatan güzel bir çekim olmuş..ellerinize sağlık...
1cevap verilmiş