Değerli ve yapıcı eleştirileriniz için teşekkür ederim Celalettin Bey. Fotoğraflarımda şiirsel bir tadı yakalayabilmek ve bunu hissettirebilmek en büyük kaygım diyebilirim gerçekten de. Bu nedenle de beğeniniz ve bunu ifade ediş biçiminiz beni sevindirdi.

Hala devam eden -belki de henüz başında olan- Otogar çalışmamdan bir fotoğraf bu. Otogarın tamamından çok bekleme salonuyla ve buradaki insanların halleriyle ilgileniyorum. Bekleyenler, gelenler, gidenler, ayrılanlar, kavuşanlarla dolu bir bekleme salonu.. Aslında bu tür çalışmalarda çoğu zaman bir fotoğraf tek başına çok fazla şey ifade edemiyor ve bütünün bir parçası olarak anlamını bulabiliyor. Seri çalışmaların diğerlerinden daha az ziyaret edilmesi ve daha az eleştiri alması da bundandır belki. Ne kadar yerine gtirebildi bilinmez ama bu fotoğrafın taşıdığı ifade kaygısı tahmin ettiğiniz gibi yolculuğun psikolojisi, yalnızlık, bekleyiş, düşünceli ve dalgın bakışlardı.. Elbette biraz daha geniş açıyla yan taraflarda dahil edilebilirdi kadraja. Belki de dediğiniz gibi vurguyu arttırabilirdi. Çektiğim andaki durumları çok hatırlamıyorum ancak konuya odaklanmak, fazlalıkları temizlemek, daha yalın bir fotoğraf elde etmek güdüsüyle böyle bir kadraj oluşturuldu sanırım. Tekrar teşekkür eder, bol fotoğraflı günler dilerim..

Aslında bu fotoğrafın belgesel bir çalışma olduğu ve kurgu içermediği göz önünde bulundurulduğunda fotoğraflanan yolcu model sayılmaz ama haberli/habersiz fotoğrafımız da yer alan insanlar bazen modelimiz kabul edilebilir tabii ki. Değerli eleştirileriniz için teşekkürler Zeliha Hanım. Işığınız bol olsun, hoşçakalın..