İstasyonda beklerken

Temmuz 2006
Yolda bir yerler...

Klimalı kompartmanda yer olmadığı ve illa o zaman gitmek istediğim için, normal kompartmanda, sıradan bir yatak almıştım, bu, fotoğrafını çektiğim trende.
Klima dışında, çarşaf, vb. da yoktu aldığım bu yataklı biletinde; meğer bu kompartmanın sistemi böyleymiş (önceki biletlerimden daha ucuzdu).

Hindistan büyük, yollar saatlerce, gecelerce sürüyor... yine de, tren sistemi inanılmaz düzenli; bu nedenle, her kesim tarafından, kesinlikle tercih edilen bir seyahat şekli. (Galiba beş-altı çeşit, çok farklı fiyatlı bilet ve hizmet seçenekleri var aynı trende.) Ben hep klimalı yerlerden alıyordum; hatta bir gün upuzun trenin karşısına geçip, az zamanım var diye, yerimi bulmak için hamaldan yardım istedim, adam dedi ki "Kolay! Camları kapalı, üç vagon var klimalı, onu bulun." ve bu yöntem bana, sonraki yolculuklarımda da yardım etti.

Onca tren yolculuğunda, sadece bu fotoğrafı çektiğim yolculuğum zorlamıştı beni biraz.
Bu fotoğrafı, yaklaşık dört saat kadar süren gecikmemiz sırasında, diğer trenin geçmesini beklemek için durduğumuz bir istasyonda çektim.
Görüntüdekiler, kompartman komşularımdı, eş ve çocukları ise, sıcağa rağmen, trenin içindeydiler. Ben yorulmuş, sıkılmış ve sabırsız bir şekilde ortalıkta dolanırken, sağdaki adamın yüzündeki büyük gülümseme, diğerlerininse huzuru ve rahatlığı beni şok etmişti. O anki mutsuzluğumu hatırlıyorum da (sanırım söylenmeye ve şikayete alışmışım); onların, aynı şartlara rağmen, bu kadar güleryüzlü olabilmelerine şaşkınlıkla bakmıştım. Onları ancak, Hindistan gezimin sonlarına doğru, hayat anlayışlarını ve tarzlarını tanıdıktan sonra biraz anlayabildim.
Bu fotoğrafı, bana bunu hatırlattığı için seviyorum. :)

Ha bu arada, fotoğrafım azıcık eğri ama, duvara oturmuştum, yan taraftan çekmişim, düzelmiyor. :)

Trenlerle ilgili link bile buldum yine, hem de Türkçe. Hindistan’aait genel ulaşım bilgileri ve birkaç fotoğraf da var:
* http://www.hindistangezi.com/index.php?sayfa=ulasim