yusuf bey süpersiniz...

harikasınız mustafa bey

teşekkürler.

Sayın Deyf ,
Ben de sizin fotoğraflarınızın bir kısmına baktım, hepsine bakma imkanım olmadı maşallah epeyce çok..sizinde fotoğraflarınızın insana dair pek çok yansıması ve güzellikleri var.İyi bakıyor, iyi görüyorsunuz.Bunun için önce sizi kutlarım.Hem fotoğraf tekniğiniz adına ve hem de yansıttığınız güzellikler adına..

Kısa yazmaya çalışacağım, sevgili arkadaşım

Seküler dünya görüşüne ait -şimdilik- kaydıyla taşımakta olduğum görüş farklı daha doğrusu iki şekilde yorumlayabiliyorum...bundan farklı yorum varsa yardımın gerecektir.
Eğer - şimdilk - kastınız ruhumun öğrenecekleri ve ruhumun tekamülü ise son derece haklısınız.
Oğrenecek çok şeyim var
ve kimbilir kaç kez gidip geleceğim bu dünyaya
ya da başka mekanlara
ulaşmak istediğim ışığın çevresinde dönüp durup
onu yakalayana ve bir daha dönmeme gerek olmayacak ana ulaşana dek.

Ama eğer -şimdilik - kastınız taşımakta olduğumu söylediğiniz seküler görüşün , içinde bulunduğum bedeni bu hayatı yaşarken değişecek bir görüş olduğunu vurguluyorsanız.Asıl sorunu burada yaşıyoruz demektir.Çünkü bireyin -aynı zamanda bir beden olarak - neyi ne kadar ve nasıl yaşayacağı bugünkü toplumsal kurallar dahilinde kendisine aittir. -Şimdilik- neyi nasıl yaşayacağı kararını birey kendisi verir.Ben sizin edipliğinizden hareketle birinciyi kast ettiğinizi düşünüyorum.Umarım yanılmıyorum.Yoksa şimdiliklerimle ilgili kararlarımı başkalarına bırakmak niyetinde değilim.İster seküler olsun ister manevi.

Ülkemizin kültür yozlaşması içinden nasıl geçtiğini iyi görenlerden biriyim, bu anlamda sarfettiğiniz sözlere katılırım.Bu yozlaşma , bugün ne yazık ki uç noktaları ve ulus olmayı değil ümmet olmayı artık gündemimize sokmuştur.
Bunun bizler de dahil pek çok kabahtlisi vardır.Ulusal değerlerimiz bugün arayışı içinde olduğumuz pek çok çareden çok daha güzel ve farklı bir noktada olmamızı sağlayacakken ne yazık ki yok edilmiştir.Ulusal değerlerimiz bugün aranan pek çok çözümün üstünde çöümler içeren yüksek özelliklere sahiptir ve bunu Mustafa Kemal gibi bir devrimci ile yeniden yakalamışken şimdi maalesef kaybediyoruz.

Giyim kuşam ile ilgili söylediklerinize katılamıyorum saygıdeğer arkadaşım, sevgili Deyf.
Bu toprakların yerleşik değerleri arasında cüppe, takke ve hatta türban yoktur.Bu kıyafetler ulusal değildir.

Ama mintanlı , kasketli , şalvarlı amcalar dayılar ,
başörtül , cıvıl cıvıl renkli giyinen analar bacılar vardır

Güzel Anadolu böyle güzel ve samimi, pırılpırıl insanlarla kaynıyor.
Sizinle karşılaşmaktan ve yazışmaktan memnun olduğumu söylemeliyim, bunda samimiyim.
Sevgi ve saygılarımı tekrar kabul et lütfen.

merhaba efendim
“memleketimden karanlık insan manzaraları”
adı ile açılan kapıdan,
“büyük harfler”le geçenleri gördükçe,
sözün bile sancı duyduğuna şahit oluyoruz…
sözü öfkeyle karıştırıp katledenleri sizde görüyorsunuz…
ve sizde hüzünleniyorsunuz sarf edilen öfkeye…
şunu içtenlikle söyleyebilirim.
fotoğrafa koyduğunuz isim maksadını aşan bir isime dönüştü.
sizi zorlamaya niyetli değilim.
ama burada sizin için hissettiklerimi itiraf etmek istiyorum.
bu fotoğrafın altında serpiştirerek sarf ettiğiniz sözcüklerin arasında,
yüreğinizden merhamet denizine dökülen damlaları,
okuyabilmesi asla zor değil…
biliyor musunuz hamurunda sevgi olan insan,
sessiz bir nehir gibi yol alırmış…
bazen durgun akar,
ve bazen da yalçın kayalıklara çarparak ilerlermiş…
aslında uzun bir yol hikâyesidir hayat…
hayatın içinde yaşarken günlük telâşeler insanı apansız kuşatır.
ve insan çoğu zaman dünyaya ne için geldiğini dahi unutur.
yüzleşeceği bütün gerçekliği öteledikçe öteler…
ama sevgi ruhumuzun hamuruyla yoğrulmuştur bir kere…
biz onu önemsemeyip ötelesek bile,
bir karıncanın yardım vaveylası da yüreğimizde yansır…
kanadı kırık bir kuşun ağıtını içimizde hissederiz…
el açan sokak çocuğunun parmak uçlarında yüreğimizin sızısı saklıdır…
ve çoğu zaman öf deyip geçemediğimiz yürek yangınlarının içinde serpiştirilmiştir sevgi…
dayanamaz çoğu zaman içten içe ağlarız olanlara…
neden sonra hayatın aldatıcı yanlarına kapılıp gideriz.
bütün bunları yaşarken diğer yanda hızla akıp giden zaman,
bizi öteki hayata biriktirir…
çoğu zaman da anlamsız ve özde bizim olmayan kavgaların içine dalarız,
biz nereye gidersek gidelim içimizdeki sevgi hamuru,
asla bizi terk etmez…
ve üzerimize her gün koşulsuzca doğan güneş,
hayatın ve ölümün bize ait olmadığını hatırlatır…
ve bir nefeslik gezinti bizi kendimize döndürür…
sonra fotoğraf altında yazılanlara geri dönüp bakarız.
öfkeyi savaş ritmine dönüştürenlere,
bu yürek gezintimizden bahsedemeyiz bile…
yaşanan hayatlarımıza küçük bir not düşmüş oluruz küçücük bir not…
bütün bunları niye mi anlatıyorum?
inanın bende sizinle karşılaşmış olmaktan memnun kaldım.
bu içten ve samimi bir itiraftır…
size en güzel muhabbetlerimi sunarım

teşekkür ederim...saygıyla

çok teşekkür ederim...saygıyla...

teşekkür ederim...saldırı yok...insafsızlıkta yok değerli arkadaşım...bu bir fotoğraf....ismi de bu.

sayın abim böyle bir isim olmaz hakarete isim denemez bu fotoğrafçıya yakışmaz ben size diyorumki karanlık diye hitap ettiğiniz insanlar sizin insanınız beraber oturup kalktığınız beraber yemek yediğiniz beraber gülüp ağladığınız insanlar bu vatanın insanları bunlar terörist değil bunlar bu ülkenin sizin gibi bir değeri ben onlara nasıl saygı duyuyorsam sizede aynı oranda saygı duyuyorum ve sizden anlayış bekliyorum saygılar yavuz bey

sağol sevgili arkadaşım...bence bu konuyu uzatmayalım...bu bir fotoğraf, mesajıyla birlikte gerçek bir fotoğraf...her ülkede birdiğerini karanlık olarak, aykırı olarak yada başka şekilde tanımlayanlar vardır, bu düşmanlık anlamına gelmez ama tabantabana zıtlığı ifade eder elbette, bu da doğaldır...zıtlık olduğu gibi kabulleniliyorsa demokrasiden ve diğer erdemlerden ancak bahsedilebilir...düşüncene derinden saygılıyım...ama isim farklı bir düşüncenin tarifidir...amacım polemik çıkartmak da değildir..bu fotoğrafa şu ismi verseydim ne diyecektik..örneğin..'' yav Mehmet bu çarşafların kara olması gerekmiyor muydu?'' bu seferde kara mizah suçlanacak mıydı sevgili arkadaşım...fotoğrafı beğenmemiş aykırı bulmuş olabilirsin, hiç itirazım yok..ben kendi gözümden böyle görüyorum..fotoğrafçının fotoğrafını başkalarının nasıl yorumladığı elbette önemli ve değerli ama ben kendi yorumumu katmakta özgür değil miyim?...tekrar sevgi ve saygıyla ....yeni fotoğraflarda buluşmak dileği ile...

teşekkürler, saygıyla..

merhaba sevin hanım
“…dindar olmak
ucube kıyafetlere bürünmek,
çirkin olmak,
dehşet saçmakla
eş değer olmamalı…”
.
tespitiniz konusunda
içtenlik ve samimiyetiniz
önerdiğiniz güzellikleri
yaşadığınız orandadır…
yazdığınız cümlenin
konuşma dilinde
mana-i muhalifi
yada içinde barındırdığı
gizli kabulü şöyledir;
.
“…güzel elbise giyip,
toplumun kabul gördüğü ölçütlerde
giyinmek suretiyle de dindar olunur…”
.
evet ucube gördüğünüz giysilileri
bir kenara koyup,
ucube olmayan
ama içtenlikle dindar olunacak kıyafetlerle
dindar olmak bizlere ve sizlere düşüyor.
madem onlar ucube ve temsil edemiyorlar,
öyleyse nasıl olunması gerektiğini,
yüce yaratanın kitabına yönelerek,
koşulsuz bir teslimiyetle,
nasıl olunması gerektiğini
bütün topluma yaşantılarımızla gösterebilmeliyiz.
yıkmak değil
yerine daha iyisini yapmak değil mi asıl maksadımız
size inanmak istiyorum.
en güzel muhabbetlerimle

selam
deyf hanım ya da bey
nedense kimliğiniz hakkında hiç bir ip ucu bulamadım.
eminim sakladığınıza göre.
sağlam bir gerekçeniz vardır
öncelikle fotoğraflarınızı
çok beğendiğimi söylemekle başlamalıyım söze.
doğrusu neden farklı düşündüğümüzü anlamakta zorlandım.
estetik ve artistik kaygılarınız oldugu kesin.
sizin gibi güzeli gören ve gösteren birinin ,
bir başkasının gözünü rahatsız eden görünümleri
savunacağı düşünülemez.
kaldı ki hırıstiyan geleneginden gelen siyahlı din adamlarına özenti olduğu yadsınamaz kıyafetlerin güzel oldugunu iddia edeceğinizi de sanmıyorum.
elbette ki inanışlarla kıyafetlerin ilgisi olamaz.
öte yandan ben her inanana saygı duysam da
gözümü rahatsız eden kıyafetlerini beğenmek zorunda da değilim.
fikrimi söylememe de kimse engel değil.
kimseye örnek olmakla da görevli saymıyorum kendimi.
aksi halde her eleştirmen eleştiridiği konuda ,
olması gerekeni sergilemek gibi bir yükümlülük altına girerdi.
benim sözlerimi yorumlamak lutfunda bulunmuşsunuz.
sağ olun ama, ben ne demek istersem açıkça söyleyebilirim.
tabii sizin nasıl anladığınıza karışamam.
güzel elbise , toplumun kabul ettiği ölçülerde giyinilerek
dindar olunur demek se haddimi aşmak olur.
nasıl dindar olunacağını bana kalırsa kimse bilemez.
o sadece allahla insan arasında bir ilişki ve konudur kimseyi de ilgilendirmez.
sadece bizim dinimize çok daha ferah, aydınlık, tertemiz, bakanlara huzur veren
ve aydınlık çağrıştıran kıyafetlerin yakışacağını,
peygamberimizinde etrafa nur saçtığını düşünüyorum.
karanlık ve kasvet çağrıştıran uzun cubbeler,
kara çarşaflar, cadralar, afgan kadınlarının giydiği
o ucube kıyafetlerin dinimize yakışmadığını
ve öyle bir çevrede yaşamanın beni çok mutsuz edeceğini
biliyorum..
kimseyi bir kenara koymuyorum.
kimseye örnek olmak gibi bir niyetim ve amacım da yok.
sadece güzellikleri
görmek ve yaşamaktan keyif duyuyor ve bu konuda fikirlerimi
söylemekten de çekinmiyorum,
eminim ki siz de etrafınızda güzellikler görmekten de yansıtmaktan da
mutlu oluyorsunuzdur.
tanrının yarattığı en güzel eser olan insan bedenini ,
çirkin biçimlere sokmanın da sevap olabileceğine inanmıyorum.
bana inanmak istemeniz ise ne güzel..
teşekkür ederim.
güzellikleri paylaşmak umuduyla
esen kalın.

merhaba
düşüncelerin fikri boyutta seyir izlemesi kadar güzel bir ödül var mıdır?
yazınızı memnuniyetle okudum.
giriş kısmında isme takılmış olmanızı bir miktar yadırgadım
zira burada kendimizi ya da kimliğimizi konuşmuyoruz…
size karşı sarf ettiğim sözcüklerimin ilk muhatabı olan kişi benim.
temennilerimi kendimi de içine katarak sundum.
üzülerek belirtmeliyim ki
bu topraklarda din konusunda konuşmak en hafife indirgenmiştir.
hemen hemen herkes konu İslam olunca illa konuşur.
ve nedense söze bence diye başlayıp,
bana göre diye bitiririz.
oysa bu dini gönderen yine bu dini en iyi bilendir…
benim hüzünlendiğim taraf
insanlarımızın en fazla tükettiği şeyin
bilmediği ve bilmediği için de karşısında bir söylemle
tüketmeye çalıştığı kendi öz değerlerinin olmasıdır…
“…nasıl dindar olunacağını bana kalırsa kimse bilemez.
o sadece Allah ile insan arasında bir ilişki ve konudur kimseyi de ilgilendirmez….”
diyorsunuz.
umarım bu yaklaşımınız
insanların tekrarlamakta rutin hale indirgedikleri türden değildir.
zira bu sözlerinize
maalesef katılamıyorum.
elbette ki nasıl dindar olunacağını
yaratanın kendisi belirler.
dindarlık Allah ile kul arasında bir yaşam sözleşmesidir…
aslında anlamaya çalıştığınız
ve bize kaşı gizemli ve muamma gibi duran şeyin
hayatın kendisi olduğu gerçeğiyle yüzleşmekten kaçınmaktayız.
ortak noktada buluştuğumuz bir gerçek var ki
oda hayat olanca hızıyla devam ediyor gerçeğidir…
ve biz aciz insanlar
hayatın süre giden koşusunda
az bir yetkiyle yetkilendirilmiş varlıklarız…
tükenen zamanların mahkumuyken,
evrenin hakimi edasına bürünmenin hiçbir anlamı yok…
bu sözlerimi sakın fikir reddiyesi diye almayın…
yapmaya çalıştığım şey,
hayatı topyekun sorgulamaktır…
zira bir daha geri dönüşü olmayan serüvenleri yaşıyoruz…
ve herkes kendi serüveninde yol azığını biriktirmektedir…
sözlerimden dolayı sizi üzmek bana hicab verir.
lütfen muhabbetimi kabul edin.
en güzel muhabbetlerimle

selam
deyf bey ya da hanım
tabii ki kimliklerimizi konuşmuyoruz,
takıldığım bir şey de yok.
sadece karşımdakine beyefendi mi hanımefendimi diyeceğimi
bilememenin sıkıntısı var.
elbette düşünceler fikri boyutta tartışılır,
iş zorlamaya ya da kaba kuvvete dönüşünce ona
fikir tartışması değil kavga denir.
öyle bir ortamda da zaten benim yerim yoktur.
din konusunda konuşmaların hafife indirgenmiş olması fikrinize yürekten katılıyorum.
bizde misyonerlik olmamasına karşın,
her kendini müslüman sayan karşısındakini yönetmeye,
eleştirmeye, kendini görevli sanıyor.
belirttiğiniz gibi din allahla kul arasında bir yaşam sözleşmesi ise,
başkalarının şartnameyi incelemesi, irdelemesi,
hatta kontrol etmesi nasıl açıklanabilir.
herkesin kendine özel olan bu durum başkalarını ilgilendirmez,
günümüzde bilgilenmenin bir çok yolu varken insanların baskı kurmaları
ve üstünlük taslayarak din öğretmeleri bence sadece zorlama oluyor ki,
böyle bir aracı kurum ya da kişi dinimizde zaten yok.
tartışmanın medeni, kültürlü, saygılı , dogru akıl yürütmeyi, haklısınız demeyi bilen,
konu dışına çıkmadan rasyonel düşünen kişiler arasında bir keyif olduğu gerçek.
ama konudan uzaklaşıp, karşısındakinin sözlerine aldırmadan
kendi bildiğini sandığı yerlere tartışmayı çekmek ,
biraz demogoji oluyor.
ve sanırım biz de konudan çok uzaklardayız.
ben sadece çevredeki didarlık adına oluşturulan çirkin görüntülerden rahatsız
olduğumu söyledim.
asla iran- afganistan gibi bir ülkede yaşamak istemediğimi,
temiz, güzel, insana ferahlık ve mutluluk veren görüntü ve kıyafetlerin de giyilerek
pek ala dindar olunabileceğini ,
kapkara uzun kapalı giysilerinde hırıstiyan papaz ve rahibelerinden geldiğini
söyledim.
sanırım bunu söylemek te hakkım,
siz de en azından sanat nosyonuna sahip biri olarak
aksini savunamazsınız...
elbette ki nasıl dindar olunacağını
yaratanın kendisi belirler.
ama başkaları denetleyemez.
kul ile allah arasında kalmalıdır.
bu konularda anlaştığımıza göre de
artık yazışmayı kessek iyi olacak.
herkese inanışları içinde
kimseyi rahatsız etmeden , keyfince yaşayacağı
zamanlar diliyorum.
saygılarımla efendim.

teşekkürler, kişisel görülerinize saygıyla

" RUSYA da 20 milyon insanın canına KIYAN STALİNİST KIZIL KOMÜNİZM devrinde bile insanlarIN GİYİM kuşamına karışılmadı.İnsanlar giyim kuşamından dolayı KARANLIK olarak nitelenmedi. Hala oradaki TÜRK CUMHURİYETLERİNDE insanlar geleneksel kıyafetlerini giyip istedikleri gibi gezebiliyorlar."
Diye biliyorsunuz
Peki iranda insanların kılık kıyafetlerine karışılmadı insanlar kişiliklerine göre değerlendiriliyor giyim ve kuşamları hiçmi hiç önemli değil diye biliyormusunuz.
Biz yaşananlardan kendimize pay çıkartıp bu görüntülerden rahatsızlığımızı dile getiriyoruz.
Sivasta bu kılıktaki insanların neler yaptıklarını gördük biz.

İstanbulda, Sivasta veya IRAN da farketmez, insanların duygu düşünce ve İNANÇLARINDAN dolayı ötekileştirilmesine karşıyım.Ben insanlara sadece İNSAN olmalarından dolayı değer veririm.Ayrımcılık yapılmasına bile karşı bir insanın, insanların sırf düşüncelerinden dolayı yakılmasını onaylamasını nasıl düşünebilirsiniz.
ÖNYARGILARI bir an yıkabilirsek bu ülkede kardeşliği tesis edeceğiz diye düşünüyorum.

teşekkürler, saygılar

teşekkürler, saygılarımla

teşekkürler, saygılarımla

teşekkürler saygılarımla