Aşağıdaki eleştiride ifade edilen günbatımı veya gündoğumunda kubbedeki ışık oyunlarını izlemek gerçekten müthiş olabilirdi. Ben mesela bu son dönemde sadece akşam üstleri fotoğraf çekiyorum. Hele ki şimdi yaz geldi parçalı bulutlu havalar hariç (ki mükemmel dolaylı ışık imkanı verir, fotorğaf için mükemmel zamanlardır) sadece akşam üstleri ve sabah fotoğraf çekmeye başladım.

Fotoğraf gerçekten de gözün gürdüğünü, algıladığını ayrıştırma sanatıdır. Yani her zaman gördüğümüz şeyler arasından özel olanı ayrıştırmak ve bunu izleyenleri etkileyecek şekilde sunmaktır.

Ha, dersen ki ben belgesel anlamda çalışacağım bu durum o zaman için de geçerlidir. Belgesel fotoğrafların çoğu ayrışıtırılmış görüntülerden oluşur. Çok özel olanları da hiç unutulmaz zaten...

söylemek istediğini anlıyorum. koyu kısımları siyaha varana kadar karartan ve bu şekilde grafik bir kazanım da sağlayan çok başarılı fotoğraflar var, Ömür Değirmenci'nin şu çalışmaları bu yönden çok iyi:
http://www.fotokritik.com/989441
http://www.fotokritik.com/984723
http://www.fotokritik.com/486452

bense bu fotoğrafı çektiğim dönemde siyahın, renkli fotoğrafta bu denli iyi olabileceğini düşünemiyordum. ayrıca fotoğraflarımda biliyorsun solgun tonları, düşük doygunluğu daha çok seviyorum. bu türden bir uygulama düşük doygunluğa yakışmaz sandım, ama yine Ömür bey2in şu fotoğrafı bu fikrimi de değiştirdi şimdi: http://www.fotokritik.com/481450

bu fotoğrafa baktığım zaman gayet iyi bir çalışma görüyordum ve mesajını verebilen bir fotoğüraf olduğunu sanıyordum. geri bildirimler ile çok da haklı olmadığımı gördüm. bu yönüyle daha çok beğenilen fotoğraflarımdan daha faydalı oldu.

kompozsiyon ve tekniğe dair yazıdklarınla ışiık tutuyorsun Onur abi, her defasında teşekkür ediyorum belki; ama yine de yeterli oluyor mu bilemem. fotokritik, benim fotoğraflarımı geliştirmemi ve kendi fotoğrafımı inşa etmemi saplayan bir oklul oldu bugüne kadar. artık fotoğraf paylaşma konusunda çok istekli olmasam da böylesi faydalı yorumlar almak halen ciddi bir motivasyon sağlıyor.

tahmin edersin, fotoğrafları arkadaşlarıma göstersem "olum süper be, ben hayatta böyle çekemem"in ötesinde bir yorum alamıyorum :)

bugün fotoğraf sanatı kurumu'nda tesadüf eseri fotoğraf değerlebndirmesi olduğunu öğrenip iki fotoğrafımı alelacele götürdüm: http://www.fotokritik.com/571863 ve http://www.fotokritik.com/916998 fotoğraflarımı. ikisinin de, fotoğraf ile fazlasıyla ilgilenen pek çok kişi tarafından çok beğenildiğini görmek çok sevindirdi beni ve şevkimi arırdı. hal böyle olunca aramayı ve gelişmeyi hedefleyen biri olarak bana ısrarla yardımcı olduğun için tekrar teşekkür etmek istedim.

selamlar.

Evet fotokritik gerçek bir okul. O nedenle ben bu siteye hiç küsmedim arada ufak dargınlıklar oldu ama çok şey öğrendiğim bu siteyi hiç terk etmedim...

Ömür beyin fotoğrafların bir kısmını biliyorum ve tarzını da çok beğeniyorum. Ama dikkat edersen çok iyi ayıklanmış çok iyi görülmüş çalışmalar. Ayrıca renklide siyahı böyle başarılı kullanmak cidden zordur. Renk armonisini, grafik lezzeti ve kompozisyonu bir arada kıvamında yakalamak çok ama çok zordur. Ama gerçek şu ki bazı coğrafyalar buna izin verir. Urfa Mardin ve anadoludaki pek çok kasabada bu imkanlar vardır. Kentlerde bu ancak İstanbul Balat, Ankara Kaleiçi vs. gibi yerlerde mümkün olur... Ama yine o mekanlarda ayrıştırmayı başarmak gerekiyor. Tabi şansın da yaver gitmesi gerekiyor. Ben mesela bir yapı fotoğrafında mutlaka insan faktörü olsun isterim. Tek başına bir yapı çok anlamlı değil bence...

Bu arada fotoğraf sanatı kurumu’na götürdüğün fotoğraflar çok özel fotoğraflar. Asiye fotoğrafın grafik kurgusu çok başarılı bir çalışma. Tam bir unutulmaz yani hafızalarımızda yer eden ve hiç unutmayacağımız bir çalışma. Keza diğer çalışman da benim en çok sevdiğim alan derinliğinin model ile sağlandığı bir tarz... Buna en güzel örnek şunu verebilirim: http://www.fotokritik.com/805507
Müthiş bir çalışma bence.. Ayrıca bakınız:
http://www.fotokritik.com/1021042
ve.
http://www.fotokritik.com/795192

bugün Nikos Economopoulos'un bir röportajına göz attım "ben seri fotoğraf çekmem" diyor, fotoğraflarımı tek tek çekerim.

ama pek çok fotoğrafçı, derdini seri fotoğraflar, fotoröportajlar üreterek anlatmaya çalışıyor. ben de şimdilik bunu deniyorum. beceremezsem bırakırım zaten :) yakın dönemde başlamayı düşündüğüm ilgi çekici footğraf projeleri arıyorum ve birkaç tane buldum bile.

diğer yandan fotoğrafların bir başına kaldıklarında genel konunun uzağına düşmeleri biraz doğal belki de. hani aynı konuda 5 tane footğraf gördüğümüzde meselenin ne olduğunu anlayabiliriz, ama tek başına bir şey ifade etmeyebilir. bu nedenle fotokritik'te seri fotoğraflar için aynı anda ve tek sayfada görünmek üzere 3-5 fotoğrafın birlikte paylaşılabilmesini isterdim.

fotoğraflara ilginin düşmesinde birinci sebebin, "fotoğraflar" sayfası açıldığında en beğenilenlerden oluşan bir seçki ile karşılaşmamız olduğunu düşünüyorum. bu durumda kimse son yüklenen çalışalara bakmıyor ve haliyle favorilerine ekleyenlerden başkasından yorum alınamıyor. sanırım (umarım) bu sorun düzeltilir.

"zor kare"yi açmanızı istesem ? :)

takibiniz için teşekkürler, selamlar.

Haklı olabilirsiniz, o özelliği hiç düşünmemiştim.

Seri fotoğraflar konusundaki kuralı herşeyi düzenleme eğilimi ile açıklamak mümkün belki de. Standart olmayan herşeyi düzenlemek, kurala bağlamakla özgürlüğü ve yaratıcılığı kısıyoruz. Her kuralın bir maliyeti var oysa..

"Zor" ile kastettiğim, gölge/yarım ağaç gibi unsurlara takılıp ana mesajı yakalamanın zorluğu idi.

Selamlar,

EK

hocam sakin ol :)

öyle ya da böyle eleştirinizi yazmaktan üşenmediğiniz için teşekkürler. aslında fotoğrafın ne anlattığı ile ilgili küçük bir açıklama yazısı vardı, ama tekrar yükleyince artık sıkılıp yeniden yazmadım.

çocukalr ve arabayı, bugünkü hayata ait detaylar olarak fotoğrafa dahil etmiştim. bu serideki (memluk) amacım, memluk dönemi ihtişamından sonra gelen 5 asırlık geriye gidiş öyküsünü anlatabilmekti. serinin diğer çalışmaları ile birlikte bir bütünlük arz ettiklerini düşünüyorum; ancak site kuralları gereği seri fotoğraflar bir arada yahut kolaj biçiminde sunulamıyor ve fotoğraflar yalnız kaldıklarında pek bir anlam ifade etmeyebiliyor.

eğik kadraj konusunu burada epeyce konuçmuştum fotoğraflarıma gelen eleştirilerde. Josef Koudelka'nın bile kimi fotoğraflarında uyguladığı estetik bir tercih olduğunu ve anlatıma hiçbir zarar vermediğini düşünüyorum. bu sitede kimi zaman eğik kadrajı çok çok iyi kullanan özgür çakır beyin fotoğraflarıı incelemenizi öneririm.

çalışmama ilgi gösterdiğiniz için teşekkürler, saygılar.

Bunun bir seri oldugunu anlamadım. Siz yazınca haksızlık ettiğimi düşündüm.
Anlayışınız için teşekkür ederim ama eğik kadraja sahsen karşı değilim bunu belirteyim ama vurgusu gereği olursa diye düşünüyorum.
Ben şahsen burada bir kadraj düşünmek isteseydim, şçyle düşünürdüm:
1-Gün batarken veya gün doğarken kırmızı ışığın kubbedeki süturlara düşerek motfilerin ortaya çıkıp adeta dans eder gibi kırmızılıkla mavilik ve siyahlık arasında oynaşmalarını;
2- Beyaz ve gri bulut kümelerinin fonda bulunduğu bir anda öndeki motifide içine alarak kubbenin gene tonlanmış haldeki gıriliğini :
vurgulamak.
Sizin fotografa bakarken "ben olsam neyi çekerdim" diye düşündüm.....
ve sonra eleştirdim!

Sevgiyle diğer memluk fotograflarınızda buluşmak üzere esen ve huzurlu kalın.

Gültekin Hocam, eleştirinin her türlüsüne açığım çünkü bu siteyi bir öğrenme platformu olarak kullanma çabasındayım. buraya üyeliğimin ilk günlerine nazaran öyle ya da böyle gelişme kaydetmemi sağlayan çok değerli eleştiriler aldım. sizin eleştirinizi de bu kapsamda görüyorum.

eğik kadrajın kullanımındaki riskler ile ilgili görüşünüzü değerlendireceğim. ve fotoğrafın tek başına derdini anlatabilmesi ile ilgili yorumunuzu da dikkate alacağım. zaten fotojurnalizm grubunun forumunda konuyla ilgili fikirleri toplamak için hemen bir başlık açtım bile.

ilginiz için tekrar teşekkürler.