Mavi Kar...

Bahar kokusu burnumda uyandım ben bu sabah...

Erik ağaçlarının çiçek açtığı, üzerime kar yağar mı diye korkmadığı baharların çocuklarındanım ben...Diz kapaklarımda kabuklu yaralarla toprak eşeleyip , börtü böcekle bahar selamlaşmaları yaptığımız , henüz kızarmamış yeşil elmaları dalindan yiyip, kiremit kırmızı boyanmış dudaklarımızla ruj sevinçleri yaşadığımız , bir küçük kesekağıdına tuz koyup cebimize, erik ağacına tırmanıp, çekirdeğinden henüz ekşi eriklerle dalında tanıştığımız, ikiye kesip, tuzlayıp, suları ağzımızın kenarlarından aka aka domates yemek için mevsim kolladığımız zamanların çocuklarındanım ben...Simdinin PeterPanı...

Ağaçlar çiçek açtımı göğüs kafesimiz genleşir, nefesimiz derinleşir, yüzümüz mecburen bir başka gülerdi bizim...
Ben bu sabah işte o baharla uyandım..
O yüzden son karlarım mavi...
Yakında yeşile çalacak...